Een oude vertrouwde route door de Jufferswaard met eventueel een kleine uitbreiding naar 9 km maar wel zo dat ik hem aan alle kanten kan inkorten.

Ik start vanaf de Veerweg in Renkum. Een prachtige wandeldag … een strakblauwe lucht en een klein beetje wind. Voor de broodnodige variatie – op mijn nieuwe zooltjes in mijn oude schoenen – loop ik hem tegengesteld.
Al snel stuit ik op een eenzame koe en om hem te ontwijken loop ik links langs wat paarden die zichzelf blijkbaar ook een luie dag hebben beloofd. Iets verder duiken er nog wat koeien op uit het struikgewas maar dan kan ik via de uit 1875 daterende ruïne van de garage van de locomotief van de kleitrein – een overblijfsel van de steenfabriek de “vlamoven Jufferswaard” – mijn weg vervolgen naar het hek van de Noordberg. Er zijn nieuwe hekken geplaatst om fietsers tegen te houden.









Via het steile pad naar boven naar het uitzichtpunt bij de galgenheuvel waar vroeger onder andere werd recht gesproken.
Bron:https://heelsumsbeekdal.nl/noordberg/
“In de middeleeuwen was de Noordberg kaal. Op de top is recht gesproken en is de uitspraak ter plekke uitgevoerd; bijv. door ophanging aan de galg.
Dat er een galg stond is zeker want op een kaart uit 1616 staat de galg afgebeeld. De rechtspraak lag bij de Heer van Doorwerth. Er lag hier ook een zogeheten “gerichtsplaats” aan de rand van het rechtsgebied. Naar oud Germaans gebruik gold dat de terechtzittingen in de open lucht plaatsvonden.
Als gehangen diende je als waarschuwing voor de schippers, die stroomopwaarts voeren, want de kasteelheer, een stukje verderop, had als bijverdienste een tol, voor alles wat vracht vervoerde op de Rijn. En als je er stiekem tussen uit kneep, dan had je op de galgenberg al gezien, wat je te wachten stond. De gehangenen bleven ook letterlijk een tijd hangen -tot ze een ons wogen!. De gehangenen waren goed te zien vanaf de Rijn. Passerende schepelingen waren zo gewaarschuwd: pas op hier wordt recht gesproken en met de schout valt niet te spotten. De bijnaam van de Noordberg was daarom Moordberg.“
Even bijkomen van de klimpartij op het bankje met het prachtige uitzicht over de NederRijn.




Ik sta nu op een punt waar ik kan gaan inkorten maar alles voelt zo goed dat ik besluit door te lopen en dan sta ik al snel voor de A50 waar ik onderdoor ga. Aan de andere kant weer een keuzemoment.
Ga ik langs de A50 of ga ik de Boersberg op?
Ik kies voor de Boersberg … het loopt goed en ik zit in een lekker ritme. Even een klimmetje maar dan ben ik al snel boven … met uitzicht op camping De Boersberg. Iets verder bij de ingang staat een bankje. Heel erg welkom want ik heb pas een stuk verder weer een inkortmogelijkheid.








Langs de N225 en onder het viaduct door loop ik verder naar Heelsum waar ik bij het viaduct van de A50 voor weer een keuzepunt sta. Links de directe weg naar het kerkje op de heuvel, rechts via een omweg. Alles voelt goed, ik kies voor de omweg …










en had ik dat nou maar niet gedaan want als ik het wandelpad uitkom sta ik voor wegwerkzaamheden en ik mag niet verder.
“Mevrouw, er staan borden aan het begin van de straat”
“Ik kom vanaf het wandelpad en daar staan nergens borden.”
“Oh, daar hebben we niet aan gedacht”.





Ik voel me zo’n beetje als dat meisje in de reclame dat de hele afsluitdijk gefietst heeft en op het eind te horen krijgt dat ze terug moet ivm met werkzaamheden. Een beetje pissig neem ik hetzelfde pad terug naar mijn laatste keuzepunt.
De vermoeidheid begint een rol te spelen en op deze extra 1,5 kilometer heb ik niet echt gerekend. Dan toch maar de korte route naar het kerkje op de heuvel, loop nu langs de goeie kant van de graafwerkzaamheden, laat de irritatie los en ga verder voor het laatste stukje.
Nog een heuvel en dan even rust!!! Schoenen uit en water drinken … de laatste slokken van mijn 1,5 liter water. Ik besluit ter plekke een camelbak van 2 liter te bestellen. Op langere wandelingen in de warmte ben ik die losse flesjes zo zat.
“Een Camelbak, of drinkrugzak, is een handig hydratatiesysteem voor sportieve activiteiten. Het biedt een praktische manier om gehydrateerd te blijven zonder je ritme te onderbreken of je handen te gebruiken. Met een Camelbak heb je altijd water bij de hand, zonder dat je een fles of bidon vast hoeft te houden of steeds moet stoppen om te drinken.“
Iets verder ben ik al weer bij het hek van de Jufferswaard.





Nog iets meer dan een kilometer langs de Rijn … waar ik verrast word door gevleugelde diersoorten die gewoon voor me blijven zitten om op de foto te mogen … en dan ben ik weer bij het begin punt.









Een geslaagde wandeling, zooltje leveren geen problemen … volgende keer nieuwe schoenen proberen. In plaats van 9.27 km zijn het er 10.57 geworden.

