Het Elfbergenpad is een meerdaagse bewegwijzerde rondwandeling van 85 km over de Zuid-Veluwe.
Samen met een wandelvriendinnetje loop ik de eerste 5 afstanden in 2017 en de laatste wandeling staat gepland voor voorjaar 2024. Laat dat nou toevallig een wandeling van ruim 410 jaar oud zijn.
Inmiddels woon ik niet meer in Oosterbeek dus de laatste etappe loopt van Otterlo naar Heelsum. Hij heet dan ook mijn Elfbergenpad.

De route is in één richting gemarkeerd met groen-gele bordjes. 

De meeste “bergen” van de Veluwe zijn ontstaan in de voorlaatste ijstijd. Het Salien of de Riss-IJstijd. Tijdens deze koude periode die ongeveer 300.000 jaar geleden inzette, kwam ruim de helft van wat nu Nederland is onder een dikke laag ijs te liggen. Dit landijs - dat vanuit Scandinavië ons land binnenschoof – bewerkte onze bodem door steeds weer aan te groeien, af te smelten en als een soort transportband gruis en keien aan te voeren.
Vooral in de Veluwe zijn de sporen van het ijs aanzienlijk. Het landijs schoof door de beddingen van de Maas en de Rijn, die toen nog overwegend van zuid naar noord stroomden. IJstongen baanden hun weg nnaar het zuiden, waarbij ze klei, grind en zand als een soort megobulldozer alle kanten opduwden. Zo ontstonden “bergketens” van opgestuwd materiaal met daar tussen de platgewalste dalen van de Gelderse Vallei en de IJsselvallei.

Uiteindelijk is er in die honderden jaren veel gebeurd maar hebben we nog steeds toppen en dalen en in het gedeelten van de “Elfbergenroute” liggen veel toppen, stuwwallen en dalen.