20 april 2024.
We willen op tijd op de stoep van het Ludwig museum staan om de ergste drukte voor te zijn … dus vroeg op.
“Het museum – voor moderne kunst van de stad Keulen, gelegen achter de Dom – maakt deel uit van de Ludwigmusea (meer info via link) en toont beeldende kunst uit de 20e en de 21e eeuw.”

Indrukwekkend! Alleen de hal en het trappenhuis al … mijn arme beenspieren!

Er komen wat bekende namen voorbij maar ook namen die mij niets zeggen (nou zegt dat absoluut niets) … maar die wel beroemd zijn. Verzamelingen met werken van meesters van de Russische Avantgarde (jaren 20) en de grootste collectie schilderijen van Pablo Picasso in Duitsland.
Soms vind ik iets mooi … soms niet. Soms is iets heel bijzonder … soms iets volkomen onzinnigs, of afzichtelijk, maar misschien vindt een ander het mooi! Al met al absoluut de moeite waard. Mocht je in Keulen zijn dan zou ik je zeker aanraden hier een kijkje te nemen. Trek je wandelschoenen aan.
Afbeeldingen kan ik hier niet plaatsen – Picasso is nog maar 50 jaar dood en hij moet om iets hier te plaatsen 70 jaar geleden overleden zijn, Andy Warhol haalt het ook niet en van de rest weet ik het niet – maar neem aan van mij dat er prachtige schilderijen bij zitten.
We brengen er toch al gauw zo’n 2,5 uur door met gewoon rustig doorlopen zonder ergens echt lang te blijven staan.

Als we buiten komen wordt het net wat droger … we gaan – net als al die andere toeristen – in de binnenstad op zoek naar iets waar we snel een broodje kunnen eten.
Het lijkt trouwens wel of heel Keulen in de steigers staat zoals ook het prachtige Rathaus …
“In de historische archieven wordt gesproken dat tussen 1135 en 1152 het “Haus der Bürger” als statussymbool voor de vrije Rijksstad werd gebouwd in de vorm van een toren. Rondom de toren zijn niet minder dan 130 beelden van historisch belangrijke personen geplaatst.
De Rathausturm werd in 1414 voltooid, en daarmee werd de top van de toren bereikt welke slechts 61 meter hoog is (in vergelijking met de Dom is dat weinig) De toren werd in eerste instantie gebruikt als archief en de kelder van de toren als wijnkelder voor de raadslieden.
Het oudste stadhuis van Duitsland is trouwens nog steeds in gebruik als stadhuis, hier heeft de burgemeester van Keulen nog steeds zijn kantoor en voor officiële gelegenheden wordt het stadhuis nog regelmatig gebruikt.”

… en staat er geen steiger dan zijn ze wel met grondwerkzaamheden bezig.
Heel Keulen op de schop!

Uiteindelijk lukt het met de broodjes want ook bij dat soort winkels staan dikke rijen. Ik heb een heerlijk broodje …kip met avocado crème! Onthouden voor thuis.

Winkeltijd … ik heb nog wel wat op mijn lijstje staan. Maar het is zaterdagmiddag … druk druk, druk. Heb ik al iets gevonden dan sta ik weer bij de kassa in de rij. Ik geef het op en het blijft bij een koelkastmagneet van de “harlekijn met gevouwen handen” van Picasso … stom, ik had er eentje van Keulen moeten nemen.

Het is een vrij compact centrum … je hebt de Hohe Straße die samen met de Schildergasse het centrum vormt. Alles ligt lekker dicht bij elkaar … winkel in, winkel uit. Duur, wat goedkoper, boetiekjes … voor elk wat wils. Aan de Hohe strasse vind je vooral internationale modemerken, in de zijstraatjes de leuke, kleinere winkeltjes en cafeetjes. De Schildergasse is de drukste winkelstraat van Duitsland. Op de drukste dag in 2019 passeerde bijna 15.000 voetganger per uur de straat.
En druk is het … maar ook heel gezellig.

Al is er dan niet echt sprake van een historisch centrum, er piept wel altijd iets ouds tussen de moderne gebouwen door.

Winkelen maakt hongerig, de benen worden moe. De zon komt door … statafels staan vol, terrasjes zitten vol, kroegjes mét of zonder eetgelegenheid stromen vol … het wordt tijd dat we ook iets zoeken.
En we vinden een leuke oude bruine gelegenheid waar het bier per meter wordt doorgeschoven, waar de muziek hard staat, waar mensen plezier hebben, lachen … en wij dus ook.
Aan de Rijn … Haxenhaus zum Rheingarten. Sinds we in Duitsland gewoond hebben (zo’n 35 jaar geleden), eten we het nog zelden maar als we kans krijgen zoals nu, hoeven we er alle drie niet over na te denken … Schweinshaxe. We schuiven aan aan lange tafels en komen helemaal in stemming.
“Het Haxenhaus wordt in 1231 voor het eerst vermeld als “Huus am Bootermaate”. Maar niet alleen matrozen zijn er welkom … ook doet de eeuwenoude herberg dienst als herberg voor bereisde pelgrims, als brasserie voor de Fransen en opent tot op de dag van vandaag dagelijks haar deuren als restaurant voor bewoners en bezoekers van de stad. Het huis, een monumentaal pand, is door de eeuwen heen meerdere malen gerestaureerd en bleef tijdens de wereldoorlogen van de verwoestingen gespaard. Trappen en deuren van vroeger doen nog steeds denken aan de legende van de legendarische “Heinzelmännchen von Köln”, die de stad voor altijd verliet vanaf onze oevers van de Rijn. De oude keuken, geërfde recepten en traditionele bereidingswijzen tonen de Keulse keuken op zijn best.”

Ik heb de Kölner Art Haxe … Haxe gevuld met bloedworst. Zou er zo thuis weer een goeie oven voor aanschaffen … wat is dit toch ongelooflijk lekker. Op de terugweg nog een ijsje

en dan is het genoeg geweest.
Via de wandelpromenade langs de Rijn terug naar ons logeeradres.

Weer ruim 5 km gelopen …
(Wordt vervolgd)