Het is weer half 10 als we op pad gaan en dit keer naar de allerbekendste toeristische trekpleister … De Praagse Burcht … gesticht in 880 door prins Bořivoj.
“een van de grootste gesloten paleizencomplexen ter wereld. Alleen de voorzijde is al een halve kilometer lang. De burcht is de grootste burcht ter wereld, met een oppervlakte van 7,5 ha.“ Door de eeuwen heen een  verzameling aan paleizen geworden, met daartussen binnenpleinen, tuinen en kerken.“

• Sint-Vituskathedraal
• Koninklijk paleis van Praag (Starý královský palác en Nový královský palác)
• Hradčanské náméstí (Hradčanyplein of Burchtplein)
• Swarzenberský palác (Schwarzenbergpaleis)
• Sternberský palác (Sternbergpaleis) met de Nationale Galerie
• První nádvoří (Eerste binnenplaats)
• Druhé nádvoří (Tweede binnenplaats)
• Derde binnenplaats
• Matyášova brána (Matthiaspoort)
• Obrazárna Pražského hradu (Schilderijengalerie van het Praagse kasteel)
• Informační středisko pražského hradu (Informatiecentrum van het Praagse kasteel)
• Sint-Jorisbasiliek
• Gouden Straatje
• Lobkowiczpaleis

Met de bus naar boven. Je hebt absoluut een goeie gids nodig om dit allemaal te bekijken of je leest je goed in via bijvoorbeeld de site “verliefd op Praag” waar je heel veel info – waaronder wandelingen - aantreft. Ik ben er nu 2 x geweest - de eerste keer alleen met een Praags echtpaar – en nóg dringt de geschiedenis van deze stad niet helemaal tot me door. Het is ook heel veel en het staat soms te ver af van onze eigen Europese geschiedenis.
Weer lukt het me niet om ook maar iets meer te zien dan de binnenplaatsen, de pleinen en een deel van de buitenkanten van een paleis. Liep ik vorige keer nog over het hele terrein en via het “Gouden Straatje” terug naar het centrum … daar is dit keer geen tijd voor.
Óf het is te gevaarlijk (te steil) voor sommige medevakantiegangers om daar met krukken en wandelstokken (soms op een driepoot aan wieltjes) naar beneden te lopen óf we komen gewoon tijd tekort … in ieder geval hoor ik mensen uit de andere bussen praten over delen die wij niet gezien hebben. Het is een krap tijdschema en dan moet er ook nog koffie en gebak tussendoor gefrommeld worden. 
Maar goed … je bent met een groep en past je uiteraard aan.

We passeren de wacht bij een rustige zij-ingang en gaan onder de Spaanse zaal (6) door naar de 2e binnenplaats (5) met de Leopold’s fontein …
“ontworpen door de Italiaanse steenhouwer Francesco della Torre, voltooid in 1686 en gebouwd tijdens het bewind van Leopold I. De sokkel is versierd met het keizerlijke monogram “L” en hij wordt nog steeds gevoed door een oud aquaduct, dat water ontvangt uit Brusnica en uit de vijver onder het zomerkasteel Hvězda.
Rondom zijn regeringsgebouwen met linksachter bij het groene afdak de ingang van het kantoor van de president.

Linksaf de poort door naar de derde binnenplaats(7) waar je direct voor de ingang van de Sint-Vithuskathedraal staat. Een paar monniken staan op wacht.
“De St. Vitus-kathedraal kroont de Hradcany heuvel. De bouw van de kathedraal duurde meer dan 600 jaar. Het is de plaats waar de aartsbisschop van Praag de Boheemse koningen kroonde en waar zij hun laatste rustplaats hebben. De Sint Vituskathedraal is de grootste kerk van Praag. Toeristen kijken vertwijfeld op het display van hun fototoestel, doen een stapje achteruit en nog eentje. Alleen met een groothoeklens krijgen ze alles erop.“
En dat laatste klopt … ook ik krijg niet alles er op maar heb mijn best gedaan.

En dan langs de gouden poort “die tot in de 19e eeuw de hoofdingang was en waardoor de koningen binnentraden om te worden gezegend”

… rechts onder een klein poortje door om uit te komen op het plein bij de Sint Jorisbasiliek met haar klooster
“de oudste kerk binnen het Praagse Burchtcomplex. Dit romaanse gebouw werd in 920 gesticht door Prins Vratislav van Bohemen en werd in 973 uitgebreid met de toevoeging van het Benedictijnenklooster van St. George. In 1142 moest de basiliek na een brand worden herbouwd en de barokke gevel die vandaag te zien is, werd aan het einde van de 17e eeuw toegevoegd.
De kerk herbergt verschillende graven en heiligdommen van historische betekenis. Een kapel in gotische stijl bevat het graf van de heilige Ludmila van Bohemen, terwijl de heiligdommen van Vratislav en Boleslaus II ook binnen zijn.“

Op de middelste foto in de hoek bij de witte parasol is een etablissement waar we aan de koffie en gebak gaan … echt gezellig is het niet maar de Apfelkuche smaakt. Eenmaal weer buiten lopen we via een achterafstraatje terug …

… naar de huidige hoofdpoort van de Praagse burcht waar we gaan wachten op de wisseling van de wacht.
Nou heb ik al snel door dat ik daar met mijn camera niet bij kan en wacht. De meeste mensen druipen af maar mijn gedachten zijn “ze zijn op de heenweg over dit plein gelopen en moeten dus ook weer terug.”
Ik zoek een strategisch plekje naast 2 grote stevige mannen waar ik niet omver gelopen zal worden en als de stoet weer terugkomt – en de meute aangesneld – sta ik vooraan en sla mijn slag met onderstaand resultaat.

Na het uitzicht te hebben bewonderd, beginnen we aan de redelijk steile afdaling richting de Karelsbrug waar we met hulp van elkaar - en soms door het vormen van een treintje – ook onze met stok uitgeruste medevakantiegangers weer veilig beneden krijgen.
“Samen kunnen we het”… een mooie kerstgedachte. Het is tenslotte 1e kerstdag.

Als we helemaal beneden zijn, worden we voor een paar uur losgelaten. Alles is open … dus ook de winkels. Eerst maar bijkomen, onze vermoeide benen wat rust geven en lunchen voordat we ons wagen aan de Karelsbrug.
We treffen een gezellige eetgelegenheid – het eten en de wijn smaken goed - een aanrader als je ooit voor de Karelsbrug staat en je trek hebt of op zoek bent naar een redelijk geprijsde kamer.

Hotel At the Three Ostriches … een pand uit 1855. 

De Karelsbrug:
“De Karelsbrug staat op de plaats waar de eerste vermelding over een (houten) brug al dateert uit 929. Hij loopt over de rivier de Moldau en verbindt de Oude Stad met de wijk Malá Strana. De brug komt in 1357 tot stand en koning Karel IV legt de eerste steen. In die tijd was het de enige verbinding om de rivier in Praag over te steken.
De brug geniet bescherming van drie torens, waarvan de toren aan de zijde van de Oude Stad soms beschouwd wordt als het mooiste gotische bouwwerk ter wereld. Naast de torens staan er aan weerszijden op de brug ook 30 standbeelden of groepen beeldhouwwerken. Ze dateren voornamelijk uit de 18e en 19e eeuw en elk beeld heeft zijn eigen geschiedenis.
Tegenwoordig verkopen moderne kunstenaar hun schilderijen of tekeningen van de brug en stad onder de beeldhouwwerken.“

En dat is duidelijk als we het eerste swingende bandje al tegenkomen. Het swingt de pan uit en wij swingen mee.

En daarmee hou ik het vandaag voor gezien. Ik hoop jullie morgen verder te kunnen vertellen over onze wandeling langs de kaarsjes, de bloemen, de berichtjes bij de filosofiefaculteit van de Karelsuniversiteit waar de schietpartij plaats vond …

… onze wandeling terug naar de bus en onze folkloristische avond waar wij ook onze avondmaaltijd zullen nuttigen.