De officiële tekst van routemaker Rob Wolfs:
“Het is een beetje een bizarre bos- en heidewandeling, deze route aan de noordkant van Arnhem in de buurt van grote kazerneterreinen. Een snipper Veluwse natuur in de oksel van twee snelwegen met het geruststellende achtergrondgeruis van het voortrazende verkeer en een dwars door het gebied heen lopende hoogspanningsleiding. Maar ook een paar prachtige heidevelden en fraaie bosgedeeltes met opvallend veel berkenbomen. Bij een grote brand in 1976 is het bos op een paar monumentale beuken na compleet verwoest, maar nu weer volledig hersteld. Het is ook een gebied, waar veel grofwild schijnt te zitten zoals edelhert, zwijn, damhert en ree getuige het wildscherm dat je onderweg tegenkomt. Meest bijzonder is misschien nog wel de langgerekte, laag gelegen smalle slenk, een diepe geul in het heideveld. Ontstaan aan het eind van de ijstijd het Saalien, 150.0000 jaar geleden, toen het ijs hier begon te smelten en het water een uitweg zocht. Ooit een échte beek, nu een droogdal. In de slenk komen verschillende insecten, reptielen en amfibieën voor.”

We starten vanaf dezelfde parkeerplaats als 2e Paasdag wanneer ik samen met mijn dochter een eerste poging onderneem om deze route te lopen. Een prachtig klein natuurgebiedje waar een stukje slenk – een geul die is ontstaan aan het eind van het Saalien (150.0000 jaar geleden) – een prominente plek inneemt en die je – in ieder geval mij – een oergevoel bezorgt.
“ De slenk is in feite een groot dal met heidebegroeiing. Hier heeft tijdens de ijstijd een beek gestroomd. Grote ijsmassa’s stuwden grondmateriaal op tot stuwwallen. Toen het ijs ontdooide, voerden slenken het smeltwater af dat van deze stuwwallen stroomde. In de slenk komen verschillende insecten, reptielen en amfibieën voor.“

Dit is het enige nog herkenbare stukje slenk. Een groot gedeelte is door de Duitsers in de 2e wereldoorlog geëgaliseerd ten behoeve van de start- en landingsbanen van het vliegveld dat daar in de buurt ligt.

Maar we beginnen bij het begin. Meer dan wat Rob Wolfs hierboven schrijft en wat ik in mijn vorige wandeling hierover heb kunnen vinden is er niet. Het is ruiken, voelen en genieten.

Onderweg zien we een geaderd witje, een dagpauwoog, zetten we onszelf op de foto, zien we bosbesvelden met al bosbessen, komen we langs een wildscherm … helaas is er geen wild te zien.

En als we bijna tegen de A12 aanlopen gaan we rechtsaf en lopen we langs de rand van de slenk weer terug om ons rondje af te maken.

Bijna 8 km. Een prachtige wandeling verstopt in een klein hoekje maar zó de moeite waard!!!