Een dagje Praag. De dag voor Kerst wordt in Praag Kerst gevierd. Tot een bepaald uur in de middag is alles open maar daarna gaat alles potdicht. Vanaf 8 uur ’s avonds rijdt er geen metro meer … Praag is stil (van horen zeggen).
Maar op het programma staat “Praag in kerstsfeer” … dus op pad. Onderweg valt het aantal torens van historische gebouwen – kerken, kloosters, kathedralen en kastelen – op …
Praag staat bekend als de stad van de honderd torens. Een woud van torens, spitsen en torentjes strekt zich voor je uit. De meeste zijn van kerken maar er zijn ook een aantal watertorens. Overheidsgebouwen en museums zijn vaak versierd met sierlijke torenspitsen. De elegantste torentjes en spitsen vind je op de Tynkerk op het Oudestadsplein.
… ook een enkel kunstwerk waar je er wel meer van tegenkomt.
We rijden richting de Engelenbrug … dé parkeerplaats voor de touringcars uit heel Europa. Ze hebben maar een beperkte tijd om hun passagiers uit te laden of mee terug te nemen voordat de volgende serie bussen hun plaats inneemt … op tijd zijn - én voor chauffeur én voor passagier – is een aanrader.
Praag – ook wel de Gouden Stad of de Stad met de honderd torens genoemd – ligt aan de Moldau en bestaat uit zeer diverse bouwstijlen uit allerlei eeuwen. De stad is lekker compact waardoor je alles lopend af kunt. Wat highlights … de Karelsbrug, De Praagse burcht, diverse kerken en kathedralen met een mix van smalle historische straatjes, pleinen vol oude gebouwen, diverse musea en nog veel meer.
Waar moet je kijken?
Als je links kijkt, mis je rechts weer iets moois en als je vooruit kijkt dan zie je dat prachtige gebouw achter je niet.
Met haar ontelbare terrasjes, vele restaurantjes en winkels ben je echt op vakantie!
We lopen direct naar de Joodse wijk …
Ergens in de 10e eeuw vestigen Joden zich in Praag … in de oude stad. Ze komen uit 2 regio’s. Het oosten en het westen … de Asjkenazische en Sefardische Joden. Hun nederzettingen ontstaan langs de Moldau. Ze zijn vermogend waardoor er uit jaloezie vaak gewelddadige aanvallen plaatsvinden door de oorspronkelijke bewoners.
De eerste bekende privileges voor hen stammen uit de tijd van vorst Sobeslav II (12e eeuw). Onder Karel de IV komt de toestemming dat Joden ook mogen verhuizen naar de nieuw opgerichte Nieuwe stad. Uiteindelijk wordt dit deel door de Praagse bevolking al snel ‘het joodse getto’ genoemd.
Het is een lange geschiedenis. Ik heb het geluk dat ons op straat (tegen betaling) een boek wordt aangeboden – vertaald in het Nederlands – waar ik nu al mij info vandaan haal. Dus … sommige foto’s komen uit dit boek.
Praag – een juweel in het hart van Europa. … helaas geen Nederlandse site voor belangstellenden.
Mischa - met half open zwarte paraplu als herkenning – houdt een heel verhaal bij de “Oudnieuwe Synagoge” oftewel de Staronová Synagoga. Eerlijk gezegd krijg ik er weinig van mee – ik zou het trouwens toch niet allemaal hebben onthouden – want iedereen dringt om vooraan te staan. Ik trek mijn eigen plan en maak foto’s.
“De Oudnieuwe Synagoge is een synagoge in de Joodse wijk Josefov en is de oudste synagoge van Europa die in de 21e eeuw nog in gebruik is.
Helaas geen binnen-bezichtiging en we lopen een rondje kerken op het oude stadsplein tot aan de beroemde klok – het Astronomisch uurwerk – waar het zwart is van de mensen.
Het Astronomisch uurwerk wordt al in 1410 geïnstalleerd en men verandert en verbetert het in de loop der eeuwen. Elk uur gaan de luikjes boven de klok open en draaien de 12 apostelen hun rondje.
De Dood rinkelt met de bel, de gierigaard schudt zijn geldzak, de IJdelheid bewondert zichzelf in de spiegel en de Turk schudt met zijn hoofd in ongeloof. Aan het eind kraait de haan en zwaait met zijn vleugels.
Na alle oh’s en ah’s op naar café Mozart voor koffie en gebak … een heel gezellig etablissement dat me doet denken aan Van Angeren in Utrecht op de lange Viestraat in de jaren ’60.
En dan worden we losgelaten op de kerstmarkt waar we genieten van onze lunch en een overheerlijk toetje … chocolade melk va brokken chocola of zoals iemand het zei “het heeft de dikte van cement uit een cementwagen … zo zwaar ligt het ook op de maag”. Maar lekker was het wel.
We bezoeken alle kerken … de één is van binnen nog mooier dan de ander. Muurschilderingen, plafondschilderingen, het meest prachtige glas in lood, repetities van koren voor kerstdiensten … je weet niet wat je hoort en ziet. Overweldigend. Schitterende kerststallen … aan superlatieven niet genoeg.
En dan weer terug naar de bus zodat we wat tijd hebben om ons op te maken voor ons kerst-gala-diner … zoals het in de folder staat beschreven. Het is een divers publiek. Heb op voorhand mijn glittertop op lange zwarte strakke rok maar op de foto gezet zodat ik in ieder geval een foto heb.
Eindelijk eens op tijd naar bed. 10.00 uur lig ik er in en de volgende dag is het weer vroeg dag. Gemiddeld lopen we zo’n 8 km per dag … de beentjes willen ook wel even rust.
N.B. Ik heb toestemming van mensen die duidelijk in beeld zijn om de foto’s te plaatsen.