Na een voortreffelijke nachtrust ga ik naar beneden voor het ontbijt. Dat is even een dingetje. 3 kleine liften om alle gasten en het hotelpersoneel – dat al begonnen is met de dagelijkse werkzaamheden – te vervoeren. Na 20 minuten sta ik beneden en kan ik naar de ontbijtzaal waar ik het hou bij wat koppen koffie. Om kwart over 8 is het verzamelen bij de bus en om half 9 vertrekken we – met onze (Nederlands sprekende) gids Mischa die de volgende dagen bij ons zal blijven - richting Nový Bor en iets hoger (maar daar ben ik de naam van kwijt) waar we 2 glasmusea bezoeken … in de sneeuw!!!

Prachtig om te deze kunstwerken te zien … de winkeltjes stellen niet veel voor. In ieder geval word ik er niet hebberig van. De sculpturen buiten in de sneeuw maken toch wel de meeste indruk … de rest is iets wat je wel overal wel tegenkomt.

Na koffie met gebak en even later een lunch gaan we verder … of liever gezegd terug naar Praag met een omweg via Melnik.
De sneeuw blijft vallen met dikke vlokken … een grote witte wereld. Soms doodeng in zo’n grote en dan ook nog verlengde bus maar ik durf mijn leven wel in handen van onze chauffeuse te geven – wat een koele, rustige kikker- en dan maakt ze ook nog soms een praatje.
Thuis lees ik trouwens ergens in een review dat ze normaal gesproken in Noorwegen rijdt … ze is dit weer dus wel gewend.
Een bus met onze medevakantiegangers is wél in een greppel is terechtgekomen en een andere bus heeft een uitglijer gemaakt. Geen nare dingen … iedereen is heel gebleven.
Maar door de weersomstandigheden lopen we een vertraging op en komen we aan op een inmiddels gesloten kerstmarkt in Melnik. Achteraf horen we dat die ook al gesloten zou zijn als we eerder aangekomen waren … het is namelijk het moment van de nationale herdenking van de verschrikkelijke schietpartij van 21 december. Je wordt weer even uit je droomwereld gehaald en met je neus op de werkelijkheid gedrukt … en dat zal ons de aankomende dagen vaker overkomen.

Melnik
“Mělník is een oude stad en vanaf het begin van de 11e eeuw woonden er verschillende prinsen in het kasteel van Mělník. Dit was ook de periode dat Mělník wijnstokken kreeg en de wijnmakerij groeide in de 12e eeuw. De Boheemse keizer en Romeinse keizer Karel IV was nauw verbonden met Mělník. Hij promootte de wijnen van Mělník en de stad was tevens de verblijfplaats van zijn moeder Eliška Přemyslovna. 
Het oorspronkelijke koninklijke kasteel genaamd Pšov werd gebouwd op een wijngaard boven de samenvloeiing van de Moldau en de Elbe, met uitzicht op de heilige berg Říp in het Boheems Middelgebergte en is daarom al meer dan tien eeuwen een van de belangrijkste historische symbolen van Bohemen.“
Source: https://www.visitczechia.com/nl-nl/things-to-do/places/landmarks/cities/t-melnik

We maken een (glibberige) wandeling richting de kerk waar we ons kunnen laten vereeuwigen in het gouden licht en lopen iets verder door naar het punt waar je uitzicht heb op het samenvloeien of misschien wel het uit elkaar gaan van de Elbe en de Moldau. Ik heb me nog niet verdiept in de loop van de rivieren. De linker is de Elbe die doorgaat naar Duitsland …
“De Elbe (Tsjechisch ‘Labe’) is een Centraal-Europese rivier die in Tsjechië ontspringt, door Duitsland stroomt om uiteindelijk uit te monden in de Noordzee. Tot de bekendste zijrivieren van de Elbe behoren de Moldau, de Saale, de Havel met de Spree en de Elde met de Müritz.“

En dan op naar ons restaurant waar we weer met z’n vieren aanzitten. Dit zijn de mensen die mede mijn vakantie hebben gemaakt en die een ereplekje in dit hele vakantie verhaal mogen krijgen. Petra, Frans en Thea.

En dan is het al weer tijd – na alles snel naar binnen te hebben geslokt – voor onze lichtjestocht (geen foto’s, niet te doen vanachter een busraam) waar ik op bekend terrein kom tijdens een korte stop met wandeling omdat ik daar in de zomer van 2018 op deze zelfde plek met een heerlijk glas witte wijn op het terras van het Strahov klooster gezeten heb. De plek waar het nu kaal, guur, winderig en koud is. Maar herinneringen komen terug.
Nu een prachtig uitzicht over Praag …

En weer terug naar het hotel … alweer een latertje.