Bron: wandelgids – Veluwse beeklopen
Nr 4 uit mijn nieuwe wandelgids en een bekende route.
Twee van mijn “rondom huis”-routes samengevoegd … maar aangezien ik alle wandelingen uit het boek wil kunnen afvinken, komt deze ook aan de beurt.
Start:
– Infocentrum Renkums Beekdal, Nieuwe Keijenbergseweg 170, Renkum
– OV: Renkum, bushalte Fluitersheuvel/buslijn 51 – 1 km aanlooproute
– Onverhard: 99%
– Honden: aangelijnd toegestaan.
Het Renkums Beekdal vormt zich tijdens de voorlaatste ijstijd, het Saalien, rond 150 duizend jaar geleden. Het smeltwater van landijs schuurt de huidige Renkumse en Heelsumse beekdalen uit en er ontstaat een ideaal bekenstelsel voor molens voor o.a. de papierindustrie. Om voldoende water in de beek te behouden, worden nadien sprengen gegraven.
De oudst bekende molen is de Hartense Korenmolen uit de 16e eeuw. Iets verder stroomafwaarts wordt al vóór 1649 de eerste Renkumse papiermolen “de Bock” gebouwd. De echte groei komt in 1700 als de Quadenoordse Molen (gerestaureerd), de Papiermolen op Harten en de Papiermolen bij de Oude kerk in Renkum gebouwd worden. De Papiermolen op Harten wordt later de Papierfabriek Van Gelder … nu Parenco (Papierfabriek Renkum Corporation).
Plattegrond met molens uit het boek van Henk Voorn/papiermolens Gelderland (1985).
Vanaf het infocentrum loop ik eerst naar het zuiden en zoals de naam al zegt “Lopend langs de beek“… loop ik eerst pal langs de Molenbeek
“De langste opgeleide beek (door mensen gereguleerd) in het Renkums Beekdal met een lengte van ca. 8 kilometer en een verval van ca. 12,5 m”
en als ik de vlonder overloop, passeer ik in het midden de Halveradsbeek
“ die haar naam dankt aan een watermolen die in de 18e eeuw ten zuiden van de Hartenseweg stond. Deze beschikte over een middenslagrad waarbij het beekwater bij lage waterstanden op halve hoogte tegen het rad werd geleid”
en aan de overkant loop ik terug langs de Oliemolenbeek.
” Het oudste beektraject met een lengte van 6 kilometer. Gevoed door vijf sprengen (een door de mens beïnvloede beekloop en oorsprong) die hun water ontvangen uit de stuwwal Wageningen-Lunteren. De Oliemolenbeek volgt aanvankelijk de natuurlijke beekloop in het midden van het beekdal. Pas ten zuiden van de Beekdalhoeve (Everwijnsgoed) is hij opgeleid . Aan de Oliemolenbeek beek ligt ook de ‘Bosvijver’ of het ‘Heerenzwembad’.”
Aan het eind kom ik uit bij de gebouwen van het erf Everwijnsgoed (gebouwd in 1805) – tegenwoordig Beekdalhoeve – en steek ik de weg over waar ik aan de overkant verder loop op landgoed Quadenoord. Een landgoed … al zo’n 130 jaar in het bezit van één familie is en nog altijd volop in bedrijf. Landbouw, bosbouw, verblijfsrecreatie, een beeldentuin, een manege én ook staat de gerestaureerde Molenbeekse watermolen op dit landgoed.
Ik kruis het fietspad Heelsum -Ede bij een wirwar van beken en sprengen: Beukenspreng, Paradijsspreng, Molenbeek en de Oliemolenbeek.
Als ik vanaf de Bosbeekweg weer de bush-bush in word gestuurd, kom ik via het natte gedeelte van de 2e en 3e Quadenoordspreng, de Paradijsspreng en de Bosbeekspreng uit bij de glibberige bielzenbalken over de Paradiisbeek en de Molenbeek.
Aan de overkant loopt het pad weer terug langs de Molenbeek. Links stonden vroeger de tipi-tenten … nu is het een kampeerterrein. En net als ik terug ben op een breed open pad begint het te miezeren. Iets verder wijst de route naar links -een grote uitstap naar de Wijde Veldweg – de routemakers wilden blijkbaar toch boven die 9 kilometer uitkomen. Een paar honderd meter verder weer naar rechts … terug naar het pad dat langs de natuurcamping van Quadenoord loopt.
Ik hou me vast aan de routebeschrijving en ga dus niet langs de beeldentuin en de gerestaureerde watermolen maar kan jullie wel wat foto’s laten zien …
En dan is het nog 1,5 kilometer langs de Molenbeek terug naar de auto.
Ca. 9,5 km.
