Dit keer een grensoverschrijdende (NS-wandeling) route die al lang op mijn lijstje staat. Gedeeltelijk maakt hij gebruik van het Pieterpad (LAW 9 Pieterburen – St. Pietersberg – 492 km), de GR 5 (Hoek van Holland – Nice 2500 km) en het wandelnetwerk  Sint Pieterberg (wandelen tussen de Jeker en de Maas).
De route is 14 km en kan te voet worden ingekort tot 9 km. Honden zijn aangelijnd toegestaan.

Mijn wandelmaatje wil deze uitdaging ook wel eens aangaan en we vertrekken vanaf mijn flat om ca 09.00 uur. Met de bus naar CS Arnhem en dan 2,5 uur treinen naar CS Maastricht. Tegenover de hoofdingang van station Maastricht lopen we rechtdoor de stationsstraat in, blijven rechtdoor lopen via de Wycker Brugstraat, de St. Servaasbrug over en dan direct links de Vissersmaat in, rechtsaf de Stokstraat in om uit te komen op het Onze Lieve Vrouweplein … waar we nu al besluiten om aan het eind van de dag in die gezelligheid onze beloning op te gaan halen.

De basiliek van Onze-Lieve-Vrouw, is een romaanse kerk die grotendeels dateert uit 11e en 12e eeuw.
komen. Dan verder via de Koestraat en voorbij de Bisschopsmolen rechtsaf. Doorlopen naar het eind, bij de Waalse kerk linksaf de St. Pieterstaat op. Daar weer aan het eind op een driesprong met een boom in het midden linksaf. De Jeker oversteken en de weg schuin naar rechts volgen totdat je bij de Binnenweg komt. Oversteken en langs het (vreselijk lelijke)politiebureau lopen. Inmiddels ben je op de Luikerweg en kom je terecht op een 5-sprong. Daar de weg omhoog volgen … nog steeds de Luikerweg. Na 30 meter rechtsaf, het voetpad op, voetpad naar rechts blijven volgen en dan is daar aan je linkerkant het Fort St. Pieter dat in 1702 gebouwd werd ter verdediging van Maastricht.

De stijging valt me mee en ik verwacht dan ook dat het ergste nog moet komen … we hebben het natuurlijk wel over de Pietersberg. Maar voordat we onze kuitspieren een opdonder gaan geven, besluiten we om even te pauzeren met koffie en vlaai bij restaurant Monte Nova.

We zijn eindelijk Maastricht uit … nu begint voor ons gevoel de echte wandeling. En dat begint dan met een trap!!! Nog even een prachtig zicht op Fort Sint Pieter maar we voelen niet de behoefte om daar naar boven te klimmen.
De enorme stijging waar ik op zit te wachten komt helemaal niet.

We lopen door een prachtige natuur … schijnen op een gegeven moment in België te zijn – geen grenspaal of bordje gezien en komen langs de ENCI mergelgroeve . Het is even wennen aan de Belgische routeplaatjes … een oranje kruis . We snappen er soms niets meer van maar schijnen toch de goeie route te lopen.
Op het punt waar vroeger het Pieterpad eindigde liggen 2 plaquettes op de grond. Tegenwoordig eindigt het bij de ENCI centrale.

Het ultieme vakantiegevoel geeft een oud huis dat gerestaureerd wordt en waar de tekst alleen in het Frans staat. In de verte zien we het Albert kanaal en 1 ding weten we zeker … dat moeten we niet oversteken want het loopt van Luik naar Antwerpen.
Na een laatste stop bij een heerlijk Limburgs café lopen we gemotiveerd weer terug naar Maastricht waar we inderdaad op het Onze Lieve Vrouweplein onze beloning halen, daarna 2,5 uur doorhobbelen in de trein om vervolgens in het donker aan te komen bij de flat.
We zijn 12,5 uur onderweg geweest en apetrots op onszelf!!!