Ik ben gisteren met mijn verhaal gebleven bij het eind van de Karelsbrug. We lopen aan de overkant van de Moldau 2 bruggen terug naar de Engelenbrug langs de filosofiefaculteit van de Karelsuniversiteit. Vanuit de verte zien we al de drukte, de rode kaarsjes …triest, droevig. De plek waar ze naar buiten vluchtten, waar ze aan de randen hingen …
Maar we moeten verder … richting de bus om ons in het hotel om te kleden voor de folklore-avond waar we om 8 uur verwacht worden. We rijden met alle bussen de binnenlanden in en bus voor bus worden we begeleid naar onze tafels. Ik heb het geluk vrijwel vooraan te zitten.
Er wordt overvloedig wijn geschonken door een ober met 2 lange gietflessen – weet de officiële naam niet – er wordt veel gedanst en gezongen en ook het publiek wordt er bij betrokken.
We hebben de indruk dat het een familie is … in ieder geval zijn ze goed op elkaar ingespeeld.
Nog een paar korte filmpjes. Het klinkt wat schel … ik waarschuw maar vast.
En dan het prachtige Ave Maria – wat ik helaas niet helemaal heb opgenomen want ik kreeg een lamme arm – dat in de zaal wat warmer van geluid klonk dan via mijn mobiel. Het werd een stuk stiller in de zaal.
En dan is het weer tijd om naar huis te gaan.
Buiten gekomen staat er een ambulance … schrikken. Een van onze medevakantiegangers … een suikerpatiënt die de hele dag niet gegeten maar wel gedronken heeft.
Het probleem met ons B&B hotel is namelijk dat als je er voor kiest een dag in het hotel te blijven - in verband met het toch wel zware programma – er niets te eten is en de enige supermarkt in de buurt is vandaag gesloten.
De man wordt wat opgeknapt en mag na het betalen van 300 euro weer gewoon met ons met de bus naar huis waar we tegen 10 uur aankomen. Vroeg er in want we hebben nog 2 vermoeiende dagen.
Ik begin te beseffen dat 4 dagen voor mij genoeg is. De vermoeidheid slaat toe en niet alleen bij mij. Mensen raken wat meer geïrriteerd naar elkaar toe en ouderen kunnen best wat snauwerig zijn.
Heftig, al die kaarsjes. En als zoiets recentelijk is gebeurd, hangt de zware energie daar nog… en daarna nog drukke dagen. Snap dat dit er allemaal inhakt, bij jou, en bij iedereen.
Ja … en niet alleen daar maar ook op diverse plekken in de stad. Ik vraag me al dagen af … in wat voor een wereld leven we toch!
Ja, zo’n vraag komt snel bovendrijven als je met de gevolgen van dit soort zinloos geweld wordt geconfronteerd. Ik stel mezelf die vraag ook regelmatig. Ik denk dan altijd maar aan het Pareto Principe: 20% van de wereld verpest het voor de overige 80%. Er móet een keer een moment komen dat die 80% zich en masse verenigt en zegt: en nu is het genoeg!
Dat laatste zou mooi zijn … ik zou acuut actie gaan voeren.
Dit was dus best een emotionele dag! Geen wonder dat je moe bent van al die indrukken.
Ja was heftig hoor.
Verschrikkelijk wat er daar gebeurd is! Die kaarsjes zijn echt wel indrukwekkend!
Ik kan me best voorstellen dat vier dagen genoeg zijn met zo een druk programma
Het was heel verdrietig om te zien.
Met zo’n programma herstelt je lijf steeds moeilijker.
Ja, dat snap ik. Wij hebben dat ook meegemaakt toen in Nice de aanslagen zijn gebeurd en het daar vol met bloemen, kaarsjes en beertjes lag
Erg hé.
verschrikkelijk!
Dat waren heel droevige momenten die de wereld hebben geschokt…. echt een zee van kaarsjes !
Ja … en dan al die briefjes en die beertjes.
Die kaarsjes, zeker indrukwekkend!
Ja joh en huilende studenten die daar hun troost zochten. Heftig hoor.
Ja, ik zag beelden op tv langs komen. Heel heftig.
Kan me helemaal voorstellen dat het vermoeiend was. Maar ook slordig van de reisorganisatie dat er geen rekening gehouden werd met thuisblijvers. Er waren veel ouderen bij begrijp ik.
Een gok?
80% waren 70-plussers in onze bus (55 personen)!
Maar vooraf aangegeven dat je goed ter been moest zijn en thuis kon je het hele programma goed doornemen. Na wat gesprekken met anderen bleek dat een bepaald aantal mensen dat helemaal niet gelezen hadden.
Het is niet alleen dat je jezelf benadeeld maar ook anderen.
Maar men moet toch ook rekening houden met onverwachte zaken zoals mindere condities die nu eenmaal ouderen met zich mee brengen? Maar goed, je gaat natuurlijk mee op eigen risico. Gelukkig ging alles goed met jou.
Het was geen ouderenreis hé.
De verantwoordelijkheid ligt allereerst bij jezelf. Het had ook een bus met 50-ers kunnen zijn.
Helder! En natuurlijk ligt het nalezen van de voorwaarden bij jezelf.
Met zo’n zwaar programma zijn vier dagen inderdaad wel genoeg.
Echt wel. Het was veel hoor.
ha die Neeltje
een dubbele dag zeg maar , veel gezien en genoten van lekker eten en mooie folklore
maar ook de plek waar die vreselijke gebeurtenis was
en een reisgenoot ziek
ja zo’n programma door lopen , gaan de jaren tellen hé
Heb het maar afgeschreven en geplaatst … was er zelf ook wel klaar mee en mijn hoofd staat nu naar de lekkage.
En ja … je voelt de jaren. 😂😂
Ik voel ze nu nog in mijn benen.
die lekkage is nu ook nummer 1
maar zo de herinneringen op schrijven is toch een mooie wijze van zinnen verzetten
toch wel hé 😁
Aboluut.