Het mooie weer nodigt uit.
“De Veluwe vormt zich grotendeels in de voorlaatste ijstijd, zo’n 150.000 jaar geleden. Heuvels ontstaan … de ijstijd erop zorgt door erosie en afzetting voor ingesleten dalen. Het klimaat wordt warmer, bomen groeien en tot de Middeleeuwen is de Veluwe bebost. Industrie en landbouw geven de wind vrij spel en er ontstaan zandverstuivingen en stuifduinen. Door aanplant van bos voor houtproductie kennen we de Veluwe zoals deze nu is. De Veluwe ligt ingesloten tussen de Veluwerandmeren, het IJsseldal, de Nederrijn en de Gelderse Vallei. Er loopt veel wild rond … o.a. edelhert, ree, wild zwijn, vos, wolf, moeflon.”
Een korte wandeling. Normaal hou ik minimaal 2 rustdagen aan tussen de wandelingen maar om weer uit te komen op dinsdag voor een langere wandeling – dinsdag (evt woensdag) en vrijdag (evt zaterdag) zijn mijn wandeldagen – maak ik een korte wandeling.
Nou zou ik de “Grote 5 van Otterlo-route ” kunnen gaan lopen maar die is me net iets te kort (3.9 km). Achteraf had ik hem wel kunnen verwerken in mijn rode paaltjesroute bij Otterlo (4.9 km) … maar dat is achteraf. Verspreid langs dit pad staan houten standbeelden van verschillende diersoorten. De Big Five van Otterlo … moeflon, vos, buizerd, wild zwijn en het edelhert.
De buizerd en het edelhert heb ik nog niet gevonden. 😉😉
Veel valt er verder niet over deze wandeling te vertellen. Ik schreef al eerder ergens dat ik hier iets had laten liggen … ik weet het nu, een stukje van mijn hart. Het is hier zo ongelooflijk mooi en voor mij makkelijk te doen … net iets meer dan een kwartiertje rijden. Het loopt langs het hek van het Nationaal park De Hoge Veluwe – soms doorsnijdt het hek een wandelpad – en veel van wat je hier aan natuur te zien krijgt, zie je dus ook als je de betaalde route aan de andere kant van het hek pakt.
Voor lange afstandswandelaars is het makkelijk samen te voegen met andere wandelingen zoals het Trekvogelpad, het Eeskoter(klompen)pad, etappe 23 van het Veluwe zwerfpad en als je even zoekt zijn er nog veel meer mogelijkheden. Het is een klein maar o zo mooi rondje!
Genoeg geschreven over het pad … geniet van de foto’s!
Onderweg is het mistig, het is ook nog mistig als ik aankom maar dat levert dan ook wel mooie plaatjes op.
Als ik het bos inloop, trekt het wat op en dan …. slaat de schrik me om het hart.
Naast de stam van de rechterboom op onderstaande foto wordt mijn oog getrokken naar een gifgroene rugzak-regenhoes met ernaast iets wat op een mens lijkt in een donkergroene slaapzak.
Wat is dat? Ik sta even stil me afvragend wat ik moet doen. Stel dat er een lijk ligt.
“Foei El, niet direct van het ergste uitgaan”
“Ja, maar je weet maar nooit”.
En dan komt er beweging aan de kant waar het hoofd zit en kijken door een kiertje 2 menselijke ogen mij aan. Het leeft in ieder geval en ik maak dat ik weg kom.
Ik heb gelopen in de meest diepe, donkere, eenzame bossen maar nooit ben ik ergens zo bang geweest als hier. En waarom??? Al snel komt een hardloopster me achterop, daalt mijn hartslag en loop ik weer verder.
Voor de rest geen enge dingen meer. Wel haal ik al snel mijn stokken erbij want door de nevel is al het blad nat en glibberig maar ook de uitsparingen – gevormd door boomwortels die een pad naar beneden creëren – zijn glibberig.
Soms een hek dat het pad doorsnijdt … daar begint het Nationaal park.
Na een tijdje langs het hek gelopen te hebben kom je uit bij het Europarcs De Zanding en ben je op de helft van je wandeling.
Bij terugkomst op de parkeerplaats is het een drukte van jewelste. Mensen lopen in grote groepen het pad op … onderweg merkte ik het al. Ik startte om kwart voor 10 … 9 uur was beter geweest.
Les 1 — nooit in een vakantie!!! Welke dan ook … Otterlo is toeristisch en de Zanding staat hoog aangeschreven.
Ca. 5 km
De foto’s geven absoluut niet het gevoel weer wat je krijgt als je daar loopt … een soort oergevoel.
Ik hou hem erin … elk jaargetijde 1x.
Mooie sfeerfoto’s, Neeltje. Goed verslag van deze mooie, spannende wandeling.
Dank je.
IK vind jou zo moedig om alleen zo’n bos in te gaan. Ik durf dat echt niet. Ben veel te bang dat ik verdwaal en nooit meer terug kom bij mijn auto en ja, ook voor mensen in slaapzakken. Jee wat een schrik!
Met op z’n minst Google Maps (ik loop met de Komoot tracker waarop mijn kinderen mij zien lopen en die staat altijd aan) vind je altijd je auto weer. Nooit in paniek raken. De enge verhalen halen het nieuws … 99.99% geniet er van. Het mooiste is daar waar haast niemand loopt. Ga steeds een stukje verder, zet een route uit (op google maps) of loop een gekleurde paaltjes route.
Wat ik dacht toen ik iets zag liggen, weet ik eigenlijk niet meer. iets van “oh, als het maar geen lijk is”. Ik schrok eigenlijk pas echt toen die 2 ogen me aankeken.
Een prachtig gebied dat blijkt wel uit de foto’s. Ik denk dat ik maar eens een weekendje Otterlo ga boeken.
Ik neem aan dat je dan mét zwembad wilt voor Kitty. Deze staat aan het begin van de wandelpaden waar ik gisteren liep en de ingang van het Nationaal Park met Kröller Muller e.d. is ook om de hoek.
https://www.sterrenberg.nl/
Het Sterrenberg hotel is mij bekend. Al eens verbleven daar en fijn herinneringen daar aan. Hebben ook eens een weekend naar dit hotel cadeau gedaan aan ons peetdochter Iris. Dus Ja hier gaan wij naar toe😊
Geweldig.
Ik heb nog een serie boeken om te lezen, maar ga deze ook bestellen👍
Mooi om elkaar zo te informeren
Je inderdaad heel mooi. Start je bij Carnegie’s?
Ja … dat heet nu Wevers Lodge volgens mij.
Carnegie’s had ook van dat lekkere gebak.
Haha … daar ben jij een kenner in. 😀😀 Ik kende dit stukje helemaal niet.
Parkeerde altijd aan de andere kant … in de buurt van het Mosselse pad óf ging het Nationaal Park in. Allemaal lang geleden.
Wie zou er in zo’n prachtig gebied nu niet buiten willen slapen (zeker als er kans op noorderlicht is)? Maar ik snap je schrik. Prachtige foto’s! Je boft daar in de buurt te wonen!
Weer een prachtige wandeling met ff een schrikmomentje. Maar goed, wie verwacht nu iemand in een slaapzak in het bos.
Ik denk dat ie lag te wachten op de echte Big Fives. 😉😉
Denk het ook!
je hebt het prima verwoord Neeltje , het is er schitterend mooi en dat laten je foto’s ook goed zien , en het mooist is het op doordeweekse dagen buiten de vakanties om
ik heb daar ook heel wat voetstappen liggen o.a. op het veluwe zwerfpad
en ik liep ook meest alleen en dacht soms ook , stel dat er struikrovers zijn , maar echt bang ben ik gelukkig nooit geweest
Ik ook nooit … met die slaapzak en duidelijk de vorm van een mens was de schrik meer “waar raak ik in verzeild?”😉😉
ik snap het helemaal , denk een ieders reactie
een mooie omgeving waar je ongetwijfeld een stukje van je hart kunt kwijtraken🤩👍🔝.
en toen ik lasover die groene slaapzak moest ik denken aan het boek ‘het zoutpad’. Over een echtpaar van ± 50 jr die door toedoen van een ander dakloos zijn geworden en het Zoutpad zijn gaan lopen. Heftig!
Ik ga googelen… lijkt me wel wat
Staat al op mijn ereader. Dank voor de tip.
Bij mij nu ook. Plus De Wilde Stilte, het vervolg op Het Zoutpad. Ik kom tijd te kort… 🙂
Ohhh … die schaf ik dan ook meteen maar aan. Dank Anuk … voor de tip.
Ik ben al aan het lezen. (en hoop dat ik het boek nog af en toe kan weg leggen om wat anders te doen….)
Haha… boeken hé.Een heerlijke verslaving. Ik moet mijzelf dwingen eerst de serie uit te lezen – Ridgewood Hall – waar ik mee bezig ben.😉😉
Ja, dank voor de tip!
Prachtige foto’s. Zeker die met de mist.
Voor geen geld loop ik alleen in een bos.
Als je het van jongs af aan niet gewend bent, zou ik het ook zeker niet doen.
Mijn moeder was heel bang. Voor van alles en nog wat. Dat heeft zij jammer genoeg op ons overgedragen, al moet ik zeggen dat het bij mij lang niet meer zo erg is als twintig jaar geleden.
Ohhh … dan is jouw reactie heel begrijpelijk.