Door de weilanden …

Het Snorrenhoefpad
Het klompenpad slingert over landgoederen en langs boerenerven en beken. De naam Snorrenhoef verwijst naar het buurtschap dat hier ooit was. De mensen die er woonden waren ‘snorders’ en bedelaars.

Maar weer eens wat verder van huis … op de provinciegrens van Utrecht en Gelderland, tussen Amersfoort en Barneveld. Luchtig gekleed met het oog op de 22℃ die ons vandaag beloofd is. Twijfelend tussen rok en lange broek – met het oog op teken niet gedaan – en achteraf maar goed. Heb mezelf daardoor veel ellende bespaard.

Traplopen is nog steeds heel pijnlijk en heb daarom toch afgelopen maandag de huisarts gevraagd naar mijn knie (val half februari = 2,5 maand) te kijken. Ze heeft goede hoop dat het uiteindelijk geneest “Het komt goed, even geduld” … het bekende verhaal van oudere mensen en meer tijd nodig. Ook zij adviseert voorlopig op vlak terrein te lopen en ook ook tijdens mijn krachttraining de knie zoveel mogelijk te ontzien.
Alles voor mijn Frankrijk-vakantie over 46 dagen.

En wat wordt het een prachtige wandeling. Ik hou van waar ik nu woon – de Veluwe met haar bossen, hei en heuvels –maar mijn jeugd bracht ik door in Driebergen op de Utrechtse Heuvelrug op de scheiding van bos en weilanden.
Niet zo ver van mijn geboortegrond vandaan loop ik vandaag door eenzelfde landschap en geeft het me een beetje een thuisgevoel. Ondanks de soms eng schuin aflopende paadjes langs slootjes, een verlegd Klompenpad waardoor ik onder schrikdraad heen moet en in de brandnetels beland, voelt het goed en word ik er blij van.

Loop je mee?
Klik op tekst in onderstaande foto.

Geef een reactie