Vandaag word ik herinnerd aan mijn broertje.
We scheelden ruim 9 jaar … tegen de tijd dat ik ging studeren en op kamers ging, verliet hij net de lagere school. Een echte dikke band hadden we niet … die kwam pas toen ik kinderen kreeg.
Joost en Albert scheelden ca 15 jaar, woonden beiden in Nijmegen – waar ze elkaar ook in het universitaire leven tegen kwamen – en werden dikke vrienden. Beiden gingen volledig op in muziek maken/muziekschrijven, speelden/spelen (afzonderlijk) in een eigen band, traden veel op en brachten CD’s uit.
Joost belt me vanmorgen om herinneringen op te halen en ik zoek een foto waar Albert bezig is met het schrijven van nummers voor een CD.
Hij stierf op 21 oktober 2010 aan mondkanker en uitgezaaide longkanker … ik was alleen maar blij dat mijn ouders niet meer hebben hoeven maken dat een 2e zoon te vroeg overleed.
Ik toets zijn naam in op de laptop en dan vind ik nog onderstaand bericht.
Ach Ellen, twéé broers die er niet meer zijn… wat een gemis. Mooie foto’s, mooie herinneringen – ik hoop in ieder geval dat die de boventoon voeren <3
Zeker. Uiteindelijk onthoud je de mooie dingen en die zijn er genoeg.
Het verlies van een naaste voel je altijd en zeker op een zo toch nog jonge leeftijd. Ik hoop ook dat hij in gedachten af en toe even langs komt voor je.
Allebei mijn broertjes bleven deel van mijn gezin uitmaken. Ze zijn nooit vergeten ook al is mijn oudste broertje al 66 jaar dood
Veel te vroeg, zo droevig …
Absoluut … hij had de wereld nog zoveel te bieden.
innige deelneming ( niet leuk )
Wat een gemis Neeltje! ❤️
Ja, op zo’n dag als dit voel je dat weer.
Altijd weer die rotziekte. Je hebt mooie herinneringen want vergeten doe je dat nooit.
Ik heb gelukkig hele fijne, vrolijke en bijzondere herinneringen aan hem.
ha die Neeltje
ik leef met je mee 🙁
je hebt fijne herinneringen aan hem , en andere broer
wat je zegt , jullie ouders hebben dit verlies niet hoeven te dragen 🙁
ik scheelde 8 jaar met m’n jongste broertje 🙁
rustige middag groet
Het waren mooie tijden … helaas heb ik het broertje dat direct na mij kwam te kort gekend maar het heeft altijd als een zwarte deken over ons gezin gehangen.
en die mooie tijden zullen de mooie herinneringen in zich bewaren
en die zwarte deken toch ietsje kleur geven 🙁
Zeker
Die gedachte over je ouders kan ik mij heel goed voorstellen. Mijn vader overleed onverwachts 5 maanden na zijn moeder en ik had ongeveer als eerste gedachte “wat een geluk dat oma dit niet hoeft mee te maken”.
Dat kan ik me goed indenken. Gelukkig is het hun bespaard gebleven.
Mijn ouders hebben hun eerste dochter (7 jr.) overleefd en die is, ondanks dat ze er niet meer was, altijd een onderdeel van ons leven geweest. Mede door mooie herinneringen.
ik denk dat je dat met je broers ook wel zult hebben. Er komt altijd wel iets moois/leuks bovendrijven❤️👍
Absoluut al is de herinnering aan Jan die 2 jaar jonger was dan ik en al op zijn 8e een dodelijk ongeluk kreeg veel minder. We zaten niet op dezelfde school – ik weet nog wel dat zijn grootste lol wasmij aan het schrikken te maken – en hij was natuurlijk “maar” mijn kleine broertje. 😉😉
Neeltje dat vergeet je nooit. Je hebt geluk wel goeder herinneringen.
Zeker goeie herinneringen.