Gisterenavond krijg ik het bericht dat de door mij zó gewenste prik in de piriformisspier pas over 2 maanden – 21 januari 2026 – geïnjecteerd zal worden. Balen natuurlijk. Ik zal een ander plan moeten bedenken om me de aankomende 8 weken bezig te houden.
Heb nog 6 kastelen op het lijstje. Maar om nou elke week een kasteel te gaan bekijken (hebben jullie trouwens “het Perfecte Plaatje” gezien gisteren (rtl4) met kasteel Doorwerth? Zie mijn blogs.).
Dan maar op zoek naar wat kleine wandelingetjes in de buurt.

Overweging:
Heb er even aan gedacht om een jaarkaart te nemen bij het Nationaal Park Hoge Veluwe. Je kunt er volop wandelen en dan kan ik met mijn museumkaart gratis het Kröller Muller in. Een bezoekje daar met de auto kost me in 2026 21 euro en als ik vriendjes word betaal ik €143,–. Dan moet ik dus 7 x gaan om het er uit te halen. Als ik per keer betaal en de auto buiten de ingang parkeer, kost het me ca 18 euro. Ik woon vlakbij 2 ingangen … Hoenderloo en Otterloo. En vanaf ingang Otterloo is het ca 3 km lopen naar het museum. Moet te doen zijn. Denk dat ik voorlopig nog geen vriendjes word.

Vandaag ga ik naar De Blauwe Kamer.
Het is best koud.
Voor het eerst ook weer autoramen krabben en ik besluit mijn alpinopet op te zetten. Een muts is te warm voor mijn dikke haar – dat jeukt altijd – en de eerste pet die ik koop zit zo lekker dat ik er meteen maar een aantal in diverse kleuren van aanschaf.
Even oefenen hoe ik hem op mijn hoofd zet …
“alpinopet” komt van het Italiaanse woord “alpino” wat “van de Alpen” betekent en verwijst naar de Italiaanse Alpini, de Alpenjagers. De chasseurs alpins, elitetroepen van het Franse leger, droegen ook zulk soort baretten. De pet is een soort baret die oorspronkelijk in de Alpen werd gedragen, en de naam werd een algemene term voor dit type hoofddeksel. 
… vanaf nu noem ik het maar baret.

Net als de Jufferswaard (bij mij om de hoek) ligt dit ook in de uiterwaarden van de Rijn … maar dan een kilometer of 10 verder. Vlak voor Rhenen.
Het pontje vanaf Opheusden maakt al zijn oversteek … het is het pontje dat jou ook overzet als je de NS wandeling Blauwe Kamer – Grebberg – Rhenen(juni 2019) loopt. In de stralende zon met een nog wat nevelige lucht hijs ik mijn rugzak om, ga ik op pad over de licht aangevroren grond en zeg ik de herten die mij begroeten, gedag.

De geschiedenis van de Blauwe Kamer is er een van een landhuis uit 1636, dat de naam gaf aan een landbouwterrein en later een steenfabriek (1890-1975) die stenen produceerde voor o.a. de wijk Tuindorp in Utrecht. Tegenwoordig is het een natuurgebied dat in 1992 is ontstaan na het doorsteken van de zomerkade in het kader van Plan Ooievaar.
“Plan Ooievaar is een ruimtelijk plan uit 1986 dat een ontwikkelingsvisie van het Nederlandse rivierengebied beschreef. Doel was om het complete biotische riviersysteem weer werkend te krijgen in samenhang met maatschappelijke activiteiten als landbouw, scheepvaart, veiligheid, delfstoffenwinning en recreatie.“

Ik loop door het natuurgebied over een niet te missen paadje richting mijn eerste stop … de vogelkijkhut. Het getuigt van ware kunst om zoveel mogelijk de nog verse paarden-/koeienpoep en modderbaden te ontwijken. In de verte lopen halfwilde Gallowayrunderen en Konikpaarden. 

Aan het water en de vlonder te zien heeft het toch al behoorlijk gevroren en dat is te merken als ik erop stap … “lopen met beleid voordat ik de plas inglijd“.
Tijd voor koffie en ontbijt … mijn zelfgebakken Deens roggebrood.

Of ik ben te vroeg óf ook de vogels vinden het te koud om hun nest te verlaten.
5 jaar geleden maakte ik hier onderstaande 2 foto’s …

Vandaag moet ik het doen met alleen wat water …

Terug naar het pad. Langs de koeien waarvan sommigen me nieuwsgierig aan staan te kijken. Misschien vallen ze wel op knalrood. Nou ja … zolang er geen stier tussen zit!!!

Oeps … toch een stier???? Maar die staat ver weg.

Weer terug de vlonder over en dan kom ik in een moerasachtig gebeid. Smalle blubberpaden met uitgelopen koeienvlaaien lopen langs de ruïnes van de voormalige steenfabriek.
Bron: Blauwe kamer/sporen uit het verleden
“In 1881 start de bouw van een veldoven voor het bakken van gevelstenen. In 1918 bouwt men de oven (s) om naar een ringoven.
Het merendeel van de klei komt uit de uiterwaarden van de Blauwe Kamer in de periode van 1881-1955. In de jaren 1955-1975 wordt de klei aan de overkant van de Neder-Rijn uit de Maneswaard gewonnen. De klei wordt afgegraven met een baggermolen, excavateur ook wel IJzeren Man genaamd. De baggermolen staat op fabrieksspoor, de klei in de kiepbakken wordt met een locomotief (je) vervoerd over het smalspoor.
Aan de Maneswaard zijde werden de volle kiepkarren op een kleipont gereden en overgevaren, de locomotieven bleven aan de noord- en zuidzijde van de rivier. Door het tunneltje onder de Veerweg liep het smalspoor verder het terrein van de fabriek op.
Bron foto’s kiepkarren en spoor: https://www.stadwageningen.nl/

Door veranderende productiewijzen van bakstenen wordt het vervaardigen in een ringoven niet meer rendabel en men legt de fabriek in 1975 stil. In de periode 1984-1989 koopt Het Utrechts Landschap het terrein en de voormalige steenfabriek voor natuurontwikkeling.

Op voor het laatste stuk … de kleine waterplas en het tunneltje onder de weg door. En dat tunneltje is geen sinecure … ook de koeien lopen er door heen

Nu krijg ik wel wat vogels te zien … 2 blauwe reigers en een grote zilverreiger. Weliswaar op grote afstand maar met inzoomen lukt het me om ze nog redelijk voor de lens te krijgen.
En dan het laatste stuk met eerst het tunneltje.

Ligt daar nou een koe aan de andere kant?
Ja, dus!
Ik kan er niet langs … geen zin in een moddergevecht met een koe!
En dan gaat ie ook nog staan!
Ik wil mijn schoenen schoonspoelen in de Rijn en zal nu dus eerst iets omhoog moeten klimmen om een stuk verder weer naar beneden te gaan.
Hoe ga ik dat doen???

Alles lukt en dan is het hek al weer in ’t zicht.
Bijna 3 km maar met wat ik allemaal heb gezien doet het niet onder voor 12 km.
Terug naar huis, baret mag blijven … nu ga ik die andere ook wel dragen!