Ik verslaap me.
Half 8 word ik wakker terwijl ik eigenlijk al aan de wandel had willen zijn. De zon schijnt nog … dus snel wassen, aankleden, haren, koffie en op pad. Weer een rondje vanuit huis … nu naar de Jufferswaard die dichterbij ligt dan ik dacht.
Extra warm aangekleed – het heeft vannacht behoorlijk gevroren – kom ik aan het eind van het pad – dat mij mijn heuvel afbrengt – uit op de doorgaande weg naar de Utrechtseweg waar ik na de oversteek de bebouwing al uitloop.
600 meter zegt komoot.
Da’s dichterbij dan ik dacht.
Onder de N225 door – grotendeels de provinciale weg Arnhem – Utrecht – en dan sta ik voor een prachtige gele bloemenweide … een boterbloemweide met in de verte al de halfwilde paarden. Als ik dichterbij kom reageren ze geeneens … sommige liggen lekker lui te wezen.
Dan zie ik in de verte de zwanen en ik ga van mijn route af om zo dicht mogelijk bij het water te komen … altijd weer zo’n mooi gezicht.
Iets verder pak ik mijn route weer op – het zal iets meer dan ca 2.1 km worden – en bij het bruggetje naar de Noordberg loop ik na een laatste blik op de paarden in één rechte lijn terug naar huis.
2.4 km waarvan 3/4 over asfalt en klinkers … de rest over verharde, zand- en weilandpaden. Het is zwaar lopen … mijn geest wil rennen, maar mijn lichaam geeft niet thuis. Het lijkt wel of ik ijzeren kogels aan mijn benen meesleep zo zwaar voelen die benen aan.
Bij thuiskomst ben ik dat niet verder komen zó zat – die 3 km zit er gewoon voorlopig niet in – dat ik contact opneem voor een second opinion afspraak met mijn oude fysiotherapeut.
Hij stopt een paar jaar geleden met zijn praktijk bij mij om de hoek, gaat – te ver bij mij uit de buurt – verder maar is nu net weer begonnen met een paar avonden in een praktijk in Wolfheze en zolang ik een auto heb, is dat geen probleem.
De man kreeg altijd elk mankement bij mij weg en/of gaf de juiste oefeningen en liet me trainen!!! Hij is als o.a. sportfysiotherapeut gespecialiseerd in het herstel van het 3-dimensionaal bewegen van de wervelkolom alsmede de extremiteiten (armen en benen) met name ná operaties en andere ingrepen en met veel ervaring in de piriformis als probleem thv de nervus ischiadicus. Dat laatste betekent ischias en dat is wat er bij mij nou steeds gebeurt. De ischias raakt overbelast en overprikkeld door al dit gedoe … nog verder van huis.
Ook al heeft hij ook nog nooit met een botox-piriformis-injectie te maken gehad … ik heb wel het vertrouwen in hem dat hij mij kan helpen weer verder te komen.
Volgende week woensdagavond heeft hij een plekje!!!
Ik kijk er naar uit.
Als toegift … gewoon omdat ik de albums van ‘My Album’ zo leuk vind – maar sinds ik niet meer op facebook zit ook niet weet waar ik ze nog kan plaatsen – plaats ik hier de link! (even klikken)
Als ze nu beiden kunnen achterhalen wat er scheelt. En nog belangrijker, welke remedie er voor is. Dat zou wel heel fijn zijn… dat je weer vooruit kan.😘
Ja. Ik hoop zo dat ze met voorstellen/ideeën komen … al moet ik er dagelijks voor naar speciale praktijken en/of ziekenhuizen rijden. Ik wil alles doen.
Ik heb wel alles uitgebreid op papier gezet.
Doe je goed. Succes!!
Kan je daar nu morgen al naar toe, want dat is lekker snel. En wolfheze is niet ver rijden, en al helemaal niet als je er baat bij hebt.
Ja, morgenochtend huisarts en om half 6 fysiotherapeut.
Wat loop je toch tegen een hele hoop frustratie aan. Ik hoop zo zeer voor je, dat die oude fysio je weer op de been krijgt.🍀😘
Ik heb er een goed gevoel bij.
Half 8 opstaan is perfect.
Pluspunt is dan weer wel dat je mooie wandelroutes dichtbij hebt. Hopelijk kan je oude fysiotherapeut je helpen.
Anders had ik nu helemaal opgesloten in huis gezeten en een winkelstraat heen en weer kunnen lopen. 😉😉
Heb inmiddels ook een email naar de anesthesioloog die de prik heeft gezet, gestuurd met de vraag wat er aan de hand is/kan zijn.
Ik ken het gevoel. bij ons zeiden ze altijd waar een wil is is een weg, maar al is de wil er, als het lichaam protesteert, houdt het op. De volgende dag maar weer proberen, want de ene dag is de andere niet.
Ja … steeds weer opnieuw proberen, elk momentje zoeken/pakken.
je gaat op den duur van alles proberen, maar als je al goede ervaringen hebt met die fysiotherapeut san zou ik dat ook doen! Succes🙏❤️
Dankjewel … word het zo zat. Hij kan ook goed luisteren … het is ook zo balen dat mijn eigen huisarts langdurig ziek is.
Volgens mij baalt je huisarts ook dat hij zo lang ziek is 😉 😁
Lijkt me heel frustrerend.. Maar erg mooie foto’s wel 🙂
Dankjewel.
Pfff, wat frustrerend dat je lijf zó niet meewerkt terwijl jij gewoon vooruit wilt. Goed dat je meteen schakelt en die second opinion regelt — zeker bij iemand waar je al vertrouwen in hebt. Hopelijk ziet hij snel waar de rem zit en krijg je weer wat meer grip op het opbouwen.
En die foto’s zijn schitterend, dankjewel voor het delen!
https://momentsfrozentime.blogspot.com/
Dankjewel, graag gedaan.
Ja, het is heel vervelend maar ik hou hoop.
ik leef met je mee, weet zo hoe het voelt die gevangenis.
De foto’s maken dan wel weer veel goed.
Dank meis. Ja, als ik ook niets meer te fotograferen zou hebben, zou het helemaal niet meer leuk zijn.
Ja Ellen dat blijft frustrerend. Hopelijk kan die fysio iets voor je betekenen. Hou de moed erin en behoorlijk knap van je dat je het wel iedere keer probeert en blijft doen. Petje af.
Dankjewel .. ik blijf doorgaan tot ik niet meer kan!😂😂
Hopen dat hij je kan helpen. Ben je niet meer op FB?
Haha … al iets van 1.5 maand niet meer. Ik had wel 2 dagen een berichtje geplaatst dat ik fb zou verlaten.
Heb je gemist waarschijnlijk.
Ik krijg de laatste tijd alleen rommel te zien op FB. Nauwelijks iets van mijn vrienden in mijn feed.
Dat was nou precies de reden van mijn stoppen. Soms zag ik pas iets van jou wat je bijvoorbeeld al 2 dagen eerder had geplaatst.
ha die Neeltje
wat een pracht daar in de uiterwaarden , die paarden hebben het prima naar de zin
jij genoot wel de natuur , maar niet je moeide lijf
hopelijk kan deze man die zware stalen ballen los krijgen
ja dat myalbum is mooi hé en zo zijn je foto’s
rustige middag groet
Het is altijd weer een plezier om daar te zijn … zeker als de paarden in de buurt zijn. Nu zag ik de koeien weer nergens. Altijd wat anders.
ja het ff terug , maar ik kwam er ook graag
misschien zijn de paarden de baas en sturen de koeien elders heen
😂😂 Wie weet!!
😁
Het is heel frustrerend. Duimen dat hij je ook deze keer weer op weg kan helpen.
Ik hoop het want ik ben het zó zat. Als je nou nog vooruitgang boekt! Hier word ik zo vervelend van.
Alles voelt goed … in huis rommelen, traplopen, boodschappen doen maar zodra ik aan de wandel ga wordt alles log en zwaar.