VALLETTA – “waar schoonheid, culturele rijkdom en geschiedenis zich concentreren.“

Valletta is de hoofdstad van de republiek Malta, staat sinds 1980 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO en is de zetel van de Maltese regering en het parlement. Deze kleinste hoofdstad van de Europese Unie qua inwonersaantal telt in het centrum zo’n 6.000 inwoners en in het hele stedelijke gebied ca. 400.000 mensen.

Een vooraf geplande stad dat je terug kunt zien in het schaakbordpatroon waarin de straten zijn aangelegd. Gebouwen uit de tijd dat de Orde van Malta over het land heerste vind je in het hele straatbeeld terug. Weliswaar vernoemd naar haar stichter Jean Parisot de la Valette ( destijds grootmeester van Valletta) heeft de stad eigenlijk haar ontstaan te danken aan diens aartsvijand, de Ottomaanse heerser Süleyman de Grote. Hoewel de bouw van Valletta al gepland was vóór The Great Siege (1565) konden de plannen pas worden uitgevoerd toen dankbare christenen de ridders rijkelijk beloonden voor hun overwinning op Süleyman. Paus Pius V en koning Filips II van Spanje verleenden financiële steun en stuurden een uitstekende militaire ingenieur, de Italiaan Francesco Laparelli, naar Malta. In 1566 werd begonnen met de bouw en binnen de verbluffend korte tijd van 15 jaar was de stad met haar indrukwekkende bastions, forten en de kathedraal voltooid.

Bij het binnenrijden van Valetta worden we al direct naar een parkeergarage gedirigeerd. Een hele goeie actie van het stadsbestuur want als we bovengronds komen staan we meteen aan het begin van onze wandeling.
Een artistieke bronzen monument verspert ons de weg … een imposant Christusfiguur met een knielende vrouw. Een werk van de beroemde Maltese beeldhouwer Antonio Sciortino dat het belangrijke internationale eucharistisch congres van 1913 herdenkt.
Iets verder torent de Tritonfontein boven alle toeristen uit. Van een afstandje ziet het er prachtig uit … dichterbij gekomen vind ik het wat duivelse trekjes hebben. Maar wie ben ik. In 1959 ontworpen door de plaatselijke kunstenaar Vincent Apap met de bedoeling het busstation te verfraaien.

Vanaf de fontein loop je richting de brug en lopend op deze brug ontkom je er niet aan om even naar beneden te kijken om het voormalige kollossale verdedigingswerk van deze stad te zien.

Via de hoofdpoort lopen we nu de stad binnen. De huidige poort is de 5e op deze plek. Wat ik terug kan vinden is dat de eerste de Porto San Giorgio (1569) was, de tweede Porto Reale (1633), de derde Kings Gate Reale (1853) en daarna nog een meer futuristische die in (1964) die in 2011afgebroken werd. Maar wil je het precieze verhaal en het tot op het jaar nauwkeurig weten klik dan hier. De huidige poort is ontworpen door de Italiaanse architect Renzo Piano en werd gebouwd tussen 2011 en 2014. Maar niet alleen deze port is van zijn hand … ook de volledig buurt waaronder het nieuwe parlementsgebouw dat zich direct na de poort rechts van je bevindt. Maar … vergeet niet voordat je daar bent eerst nog even de de brede trappen te beklimmen voor een spectaculair uitzicht.

In scherp contrast staat direct naast het parlementsgebouw de ruïne van het Royal Opera House. Het werd ontworpen door de Engelse architect Edward Middleton Barry en gebouwd in 1866. Het theater kreeg een voltreffer van luchtbombardementen in 1942 tijdens de Tweede Wereldoorlog. Voorafgaand aan de vernietiging was het een van de mooiste en meest iconische gebouwen in Valletta. Een fantastische weergave van wat het was en wat er gebeurd is vond ik in onderstaande video.

Na verschillende plannen om het theater te herbouwen, werd ook de ruïne uiteindelijk onder handen genomen door Renzo Piano en in 2013 begon het opnieuw te functioneren als een locatie voor optredens, genaamd Pjazza Teatru Rjal.

En dan zijn we eindelijk in de binnenstad … mijn geld brandt in mijn zak. Wat zal ik als aandenken kopen? Een jurk, een parfum, een paar oorbellen? We lopen door de Republic Street met veel cafés, bars, restaurantjes en wat winkels. Het nodigt allemaal niet erg uit … juweliers met veel Malteser kruis ontwerpen, kleding die uit de tijd is (vergane Engelse glorie) en van de markt word ik nou ook niet echt hebberig.

Gelukkig komen de kerken in zicht.  

De Sint Franciscus van Assisi Kerk. Het historische, ietwat sober ogende gebouw dateert uit de zestiende eeuw en nadat men enkele structurele gebreken had ontdekt werd de kerk herbouwd in 1681 en uitgebreid in de jaren ’20 van de vorige eeuw. Het herbergt belangrijke kunststukken waaronder standbeelden, fresco’s en schilderijen. Opgedragen aan de heilige Franciscus van Assisi … gebouwd in 1598, voltooid in 1607.

En dan iets verder het klapstuk … het Saint-John’s Cathedral Museum.

De Maltese architect Girolamo Cassar bouwde de kerk voor de Ridders van Sint Jan tussen 1573 en 1578. De kathedraal staat bekend om zijn spectaculair gedecoreerde interieur, kenmerkend voor de hoge Barok periode. De kerk is rijkelijk versierd met schilderijen, beeldhouwwerken en wandtapijten van beroemde kunstenaars als Caravaggio en Mattia Preti. De kathedraal beschikt ook over acht kapellen die gewijd zijn aan de verschillende Langues van de Orde van Sint Jan. De onthoofding van Johannes de Doper hangt in het oratorium. Verboden te fotograferen maar ze hebben hem zelf online gezet.

Wie de kathedraal van buiten ziet die heeft geen idee wat er achter de vrij simpele voorgevel te wachten staat. Het exterieur is vrij somber en valt eigenlijk alleen door haar formaat op. Een indrukwekkende entree en niet alleen van de kathedraal … bewakers voor de deur, thermometer tegen je hoofd, rugzak binnenste buiten en aan de voorkant dragen maar als je dan eenmaal binnen bent weet je niet wat je ziet. Het is óverweldigend … een en al pracht en praal. Schilderwerken op plafond en wanden met daar omheen gouden accenten. zorgen voor een overweldigend gevoel zodra je binnengestapt bent. Bij de entree is een audiogids inbegrepen maar het zijn zoveel verhalen dat je de ene al weer vergeten bent als je bij de volgende staat.
Dus maar gewoon wat foto’s.

Om alles een beetje te laten bezinken willen we een frisse neus gaan halen. Fris is iets teveel gezegd want het is zeker 22 graden … gewoon even uitwaaien aan zee is ook lekker. Maar dan komen we langs The Basilica of Our Lady of Mount Carmel. Een rooms-katholieke kerk en één van de beroemdste kerken en belangrijkste toeristische attracties van Valletta. Ook deel uitmakend van het UNESCO-werelderfgoed dat de hele stad omvat. De eerste kerk was gewijd aan de Annunciatie. Het werd gebouwd rond 1570 naar de ontwerpen van Girolamo Cassar .
De Annuniciatie is de boodschap van de aartsengel Gabriël aan Maria waarin hij aankondigt dat de Heilige Geest de Christus bij haar zal verwekken. Het is de vaste overtuiging van orthodoxe christenen dat Maria niet door een man is bevrucht maar door de Heilige Geest.
In de 17e eeuw werd het aan de Karmelieten gegeven en kreeg het dus zijn huidige bescherming aan Basilica of Our Lady of Mount Carmel . De gevel werd in 1852 opnieuw ontworpen door Giuseppe Bonavia . Op 15 mei 1895 verhief paus Leo XIII de kerk tot de rang van kleine basiliek . Na te zijn gebombardeerd tijdens de Tweede Wereldoorlog, werd het herbouwd over een periode van 23 jaar.

We laten ons verder niet meer afleiden door kerken en gaan naar buiten richting de verdedigingsmuren. Lopen langs het Fort St Elmo … een bastion dat deel uit maakt van de vele vestingwerken die de Orde van Malta heeft gebouwd rond de Grand Harbour samen met Fort Sint-Michael en Fort Sint-Angelo … om dan via een steil weggetje omhoog terug te lopen naar de auto.

Morgen al weer dag 5. Het gaat snel.