We doen niets. In ieder geval … ik doe niets. Gert maakt een boulevard-wandeling en ik ben moe … eigenlijk gesloopt. We hebben best wat kilometers geslenterd de afgelopen 4 dagen … in totaal inclusief onze vliegdag zo’n 29,53 km.
Omdat ik eerst geen vermoeidheid vermoed, denk ik aan heimwee (komt me vreemd voor), corona (heb geen koorts, keelpijn of een loopneus) en gooi het maar op algehele malaise. ’s Morgens hou ik me rustig … ’s middags eten we iets op het terras en wat later maken we nog een boulevard-ommetje omdat Gert een winkel met een grote kerstafdeling heeft ontdekt.
Achteraf … nu ik de kilometers zie, weet ik dat het vermoeidheid moet zijn geweest. Thuis loop ik ook veel maar er zit altijd minimaal 1 rustdag tussen … iets wat ik hier nog niet heb gehad. En lopen is niet zo vermoeiend als slenteren over ongelijke paden … heuvel op, heuvel af.
En behalve dat … er is ook niets verkeerds aan een rustdag in het zonnetje met een heerlijke temperatuur.






Altijd naar je lichaam luisteren is de boodschap !
Dat blijkt maar weer eens.
Snap het nu zelf ook. 😄😄
Geen wonder dat je vermoeid was van dat bijna 30 km slenteren. Een een dagje niksen is ook fijn!!
Het was inderdaad heel veel en zo overweldigend.
Wat dacht je van al die indrukken! FF bijkomen!