Regenmeters …

Vanmorgen is er even overleg tussen José en mij … wat gaan we doen. Het ziet er niet al te best uit qua regen maar ik wil ook wel graag naar buiten. Uiteindelijk blijft zij met een boek op de bank en ik vertrek. Een wandeling door de Bilderbergbossen … heb ik waarschijnlijk het minste last van de nattigheid.
Mijn wandeltenue heb ik aangepast … lange wandel-bos-jas die tegen een behoorlijk stootje kan, regenhoedje en daarover heen mijn capuchon. Een extra plu + regenponcho in de rugzak voor als het echt erg wordt.

Om kwart voor 9 sta ik op de parkeerplaats van Hotel De Bilderberg (bekend van de Bilderbergconferenties) …
Sinds 1954 worden de Bilderberg-conferenties gehouden, waar politici, wetenschappers, financiële experts en andere hoogwaardigheidsbekleders uit de westerse wereld de meest uiteenlopende zaken bespreken. De geheimhouding rond dit evenement heeft tot veel speculatie geleid over wat er precies gebeurt tijdens de bijeenkomst. Er worden geen resoluties aangenomen en er vindt geen politieke besluitvorming plaats.
… en loop ik achterlangs de Bilderbergbossen in.
Het drupt gestaag maar ik vind het wel gezellig – het is net het gedrup van regen op een tent – of zou ik een pluviofiel zijn? Ik geniet er namelijk wel van als ik er op gekleed ben en alleen al om het woord zou ik het willen zijn.
Regenliefhebbers genieten niet alleen van de geur van nat gras of natte aarde, maar ook van het rustgevende geluid van druppels die op het raam tikken, de verfrissende sfeer die de regen met zich meebrengt en de gezelligheid van het lekker binnenblijven of juist in regenplassen stampen.



Heb er lekker de pas en loop door tot de eerste overdekte overkapping. Het wordt wat donker en het begint harder te regenen waarop direct een appje van dochterlief – thuis aan de studie en loopt vanuit haar kamer mee – “Tijd om de auto weer op te zoeken?”. Ik pak buienradar er maar bij en zie dat het gerommel in de verte klopt. Met een opa die overleden is na blikseminslag terwijl hij onder juist die boom stond te schuilen, heb ik niet zo de behoefte om in het bos te blijven. Wat is wijsheid!


Ik besluit toch terug te gaan … ben nu nog niet al te ver van de parkeerplaats en weet dat de rode route me het snelst terug zal brengen naar mijn auto die even later al in ’t zicht komt.


Kort maar krachtig. In de plenzende regen rij ik terug naar huis waar het vrijwel droog is als ik uitstap. Achteraf spijt dat ik niet doorgelopen ben want vanaf dat ik thuis ben is er geen serieuze drup meer gevallen. Voor de rest van de week maar per dag bekijken. Donderdag loop ik sowieso maar ik wil mijn doel van 2 wandelingen per week toch ook halen.
Komoot heb ik opnieuw geïnstalleerd en de kilometers komen overeen met Fitbit … da’s dan weer een mazzeltje.


En ook ik breng de rest van de dag maar door met een boek op de bank.

24 gedachtes over “Regenmeters …

  1. Een pluviofiel… wist niet dat er een woord voor was. Mij deert regen ook niet, en de geuren buiten na een bui vind ik heerlijk! Goed dat jij er ook gewoon (en goed gekleed) op uitgaat met zulk weer!

  2. Een moedig besluit om toch op pad te gaan. Meestal is het wel zo dat, eens je vertrokken bent en ook goed gekleed bent tegen koude en nat, het allemaal niet zo rampzalig is dan het eerst leek. Trouwens wandelen in de regen heeft zo zijn eigen sfeer als je in de bossen bent.

  3. Wat een energie en behoorlijk wat lef om de regen te trotseren. En maar goed dat je voorzichtig bent met onweer⚡️als ik je verhaal zo hoor!.
    Wel heerlijk om toch even buiten te zijn geweest🤩

Geef een reactie