De afgelopen dagen nodigt het weer niet echt uit om aan de wandel te gaan en met het op donderdag in het vooruitzicht gestelde mooie weer voor zaterdag verzet ik mijn 2e wandeldag deze week naar zaterdag. Jammer … want vrijdagochtend is het prima wandelweer en vanmorgen …

Ik ben nog steeds bezig hoogtemeters te oefenen en waar ik niet eerder aan gedacht heb – en wat voor mij maar amper 5 km is – is de Wageningse berg. Het geaccidenteerde gebied maakt het lopen leuk – afwisselend met mooie uitzichten en wat makkelijker te lopen trappetjes – al is het er wel altijd erg druk. Ik denk maar zo … 170.00 jaar geleden liepen ze hier ook al, ik moet dat over een paar maanden toch ook zonder ademnood of verzuurde bovenbenen en billen kunnen lopen. Van de kuiten heb ik met klimmen geen last meer sinds ik mijn sleeves draag. Misschien zou ik eens over een compressiebroek moeten gaan nadenken.
Een stralend zonnetje begroet me vanmorgen en rond 9 uur loop ik het eerste bospad in richting het Bergpad … het pad dat langs de rand van de stuwwal evenwijdig aan de (Neder)Rijn loopt.

In de verte wordt het wat donker maar volgens buienradar blijf ik in een open gat tussen de wolken lopen en we gaan verder … naar boven, naar beneden en wéér naar boven richting de Holleweg die de Wageningse Berg hier doorsnijdt.

Inmiddels sta ik weer beneden … in de verte wordt het toch wat dreigender. Het stijgen en dalen blijft maar doorgaan tot ik bovenaan de Holleweg kan oversteken richting het Arboretum. De stokken erbij gepakt ook al loopt het erg makkelijk via de trappetjes … geen problemen met uitglijden.

Mijn pad wordt belemmerd door mensen die waarschijnlijk een rondleiding krijgen en ik pas mijn route aan. Inmiddels vallen de eerste druppels en ik weet niet of ik het nog steeds leuk vind. De donkere lucht boven de Rijn is verdwenen en hangt nu boven mij.

Even aandacht voor een bijzondere boom … een Pyrus Kunoriana – waar allemaal appels inhangen. Als ik thuis google, blijken het peren te zijn.

Weer verder om in ieder geval nog wat lengtemeters te maken. Het gaat steeds harder regenen. In de verte staat een groep mensen actief te wezen met yogaoefeningen … ik maak nog een klein rondje naar de andere kant van de berg maar daar begint het glibberen en glijen al snel en ik hou het voor gezien.
Terug naar de parkeerplaats en naar huis waar uiteraard het zonnetje weer heerlijk schijnt.

Geen grote afstand maar mijn hoogtemeters heb ik weer binnen … 3.6 km en 10 verdiepingen. De afstand komt maandag wel weer … al ben ik benieuwd wat voor een weer we dan krijgen.