José en ik starten vanaf Hotel de Cantharel in Ugchelen.

De naam ‘Cantharel’ stamt uit het midden van de 20ste eeuw als de oude woning van de koloniaal Pieter Buwalda, een pension wordt en de naam ‘Cantharel’ zijn intrede doet. Buwalda is een halve eeuw eerder terug gekomen uit Java waar hij zijn geld heeft verdiend in de houtbouw .
“In 1973 koopt Gerrit van der Valk het pand voor zijn neef Martin Zeeuw van der Laan en zijn echtgenote Angela. Een klein pension uit de jaren twintig gebouwd in koloniale stijl, gelegen tegen de Veluwse bosrand. dat in 1976 tegen de vlakte gaat. Er wordt een hotel met 47 kamers neergezet dat later wordt uitgebreid en nu bekend staat als congrescentrum. Ook worden er wekelijks koetsritten over de Veluwe georganiseerd en worden er medewerkers tot IVN-ambassadeurs opgeleid.

We steken de Otterloseweg over en lopen al direct tegen het monumentale pand Caesaria aan waar het bedrijfsbureau van het Leger des Heils Oost in is gevestigd. De eerste en tweede verdieping wordt bewoond door de deelnemers van Beschermd Wonen en De Wending – verslavingsbehandeling en herstelbegeleiding – is gehuisvest in de moderne gebouwen rechts naast de kapel.

Bron CODA:
De Amsterdamse handelaar in onderkleding Frits Caesar trok zich ten tijde van de Eerste Wereldoorlog het lot van de Amsterdamse ‘bleekneusjes’ aan. Het toeval wilde dat zijn vader in 1880 drie hectare grond had gekocht in Ugchelen. Frits Caesar bouwde hier rond 1920 ‘Caesarea’, een herstellingsoord voor zieke en verzwakte stadsjongens. Nog tijdens de bouw kwam Caesar in financiële problemen. Het herstellingsoord kon uiteindelijk enkel dankzij de Zusters Fransicanessen van Veghel zijn deuren openen. Zij sprongen financieel bij en namen de leiding over het tehuis op zich.
De heer en mevrouw Caesar kregen na hun dood een laatste rustplaats in de kelder onder de kapel. Die grafruimte is een aantal jaren lang vervallen en verlaten geweest, toen de stoffelijke resten op Heidehof begraven waren. Na de restauratie enkele jaren geleden zijn ze echter weer in de crypte teruggeplaatst.

Een voorzichtig zonnetje begeleidt ons als we de Hoenderloseweg oversteken en we lopen een prachtig herfstlandschap binnen. Volop herfstkleuren, beken en sprengen en heel veel paddenstoelen. Maar daar heb ik jullie er al zoveel van laten zien dat ik de meesten nu maar even laat voor wat ze zijn.
“De Ugchelse Beek heeft twee bovenlopen, die allebei door sprengen worden gevoed. De noordelijke tak, de Steenbeek, die deels de oorspronkelijke natuurlijke bovenloop van de Ugchelse Beek was en de zuidelijke tak, de Koppel- of Blekerssprengen, is geheel gegraven ten behoeve van de papiermolens. De eerste molens werden omstreeks 1613 gesticht. De Oude Molen, later ‘Altena’ en de Papiermolen (Klein) Hattem, verder stroomafwaarts. Nadien is nog een hele reeks papiermolens aan dit bekensysteem gebouwd.”

Na een paar kilometer komen we uit bij het Salamandergat. Een natuurlijk ven dat een belangrijk leefgebied is voor kikkers, padden, salamanders en ringslagen maar ook in droge tijden als drinkwater dient voor reeën, dassen, vossen en wilde zwijnen.

Geen beest te zien … dus maar verder genieten van de kleuren en eindelijk … een groep gave vliegenzwammen. De eersten dit jaar … ja, die moeten wel op de foto!

En dan zijn we bij het hek van “De Leesten”.

Een heel mooi glooiend gebied waar vroeger klappersteen (stukken ijzeroer) gedolven werd. Wij laten het vandaag links van ons liggen – wel afsprekend dat we terugkomen want het lijkt ons fantastisch om daar te lopen – maar voor mij nu een brug te ver! Behalve dat is het zo groot dat je er lange wandelingen genoeg hebt voor een andere dag.
Wij pakken het pad langs het hek … ook niet slim want als we al even op pad zijn worden met name de afdalingen wel heel link en gaan we terug om uit te komen op de parkeerplaats van een vakantiepark. Het verklaart meteen waarom het zo druk is in het bos.

En dan zijn we al weer terug bij de Otterloseweg … we steken hem over, lopen nog een stukje door het bos en zien in de verte de parkeerplaats al weer liggen.

Precies op tijd wat het begint te regenen.
Een mooi rondje – stevig doorstappen – van rond de 8 km en 80 hoogtemeters. Veel klimmen en dalen wat ik ook duidelijk voel in mijn benen.