Nemen we het ommetje linksom of rechtsom … het is nogal drassig … linksom!
Niet vanuit huis maar vanaf de parkeerplaats naast boscafé De Beken … “teenlief” laat af en toe duidelijk merken wat ie wel en wat ie niet leuk vindt. Omdat ik pijn heb onder de bal van de voet (transfermetatarsalgie) loop ik ook weer voor het eerst met een steunzool waardoor mijn voet hoger komt te liggen en de teen tegen de bovenkant van de schoen aandrukt. Voor de zekerheid een dun zooltje meegenomen voor als het niet gaat. Alles uitproberen.
Via het kabouterpad dat bevolkt wordt met wat ouders en kinderen … altijd weer leuk om te zien hoe blij die kleintjes worden van een kabouter … komen we via de vlonder uit op de geijkte route langs het zwembad van Koning Willem III … zijn moestuin, zijn huis en zijn koelkast uit de 19e eeuw.
De bouwwerkzaamheden van Oranje Nassau Oord schieten aardig op sinds ik hier in september voor de laatste keer liep. Voorbij de ijskelder steken we een eindje verder het bos door richting de Hartense weg om achter de begraafplaats langs weer uit te komen bij het zwembad.
De eerste druppels vallen … “teen” vindt het ook welletjes en we gaan via de vlonder terug naar de auto. Toch ruim 6 km gelopen (gps geeft minder aan dan alle app-kilometers … we houden het op ruim 6 km). Het gaat steeds beter … al merk ik wel dat het afrollen van mijn voet nog niet echt soepeltjes gaat … misschien heeft dat even wat meer tijd nodig.
Goed gedaan al zeg ik het zelf.
Zo kom ik steeds een kilometertje verder … tot we weer aan het grote werk kunnen beginnen.
Knap hoor dik zes kilometer! Die holle boom vind ik geweldig, en die ijskelder heb ik de laatste keer gemist. Mooie wandeling👍🏾👍🏾