Al bijtijds op, doe mijn spieroefeningen en aangestoken door het zonnetje wil ik weg. Er op uit … rugzak pakken, alles is opgeladen.
Vorige week bij “Vroege Vogels” (https://youtu.be/EsiciG92qjQ) wordt o.a. de lepelaar gevolgd in de Blauwe Kamer. Een paar jaar geleden had ik de kolonie zelf ook in de picture en gisteren krijg ik een fotootje van mijn dochter die met haar gezin een versterkend drankje tot zich neemt voordat ze aan de “Blaauwe Kamer” wandeling beginnen.
Reden genoeg voor mij om vandaag als de wiedeweerga vroeg op pad te gaan in verband met het kleine aantal parkeerplaatsen. (herfstvakantie hé)

De naam van het gebied verwijst naar een al sinds lang verdwenen landhuis of boerderij met muren van blauwachtige steen. Er werd daar ook rechtgesproken. Vanaf 1881 werden er stenen gebakken met klei uit de uiterwaard, eerst in twee zogenaamde (open) veldovens, vanaf 1918 in een ringoven met een topcapaciteit van 500.000 stenen per week. In 1975 kwam hieraan een eind, er werden toen veel steenfabrieken gesloten door fusies en modernisering. Het onderste deel van de fabriek met zijn dikke muren is er nog. Het is nu na opbrengen van grond overgroeid met planten en struiken. Opgenomen in de natuur, net als een aantal andere half afgebroken gebouwen. De hoge schoorsteen is gehalveerd tot 27 meter.
De steenfabriek nog in zijn oorspronkelijke staat
In 1984 kocht Stichting Het Utrechts Landschap de uiterwaard, later kwamen de fortificaties en het steenoventerrein er bij, in totaal 120 hectare groot. Er is nu door een strang in de westhoek van de Blauwe Kamer een directe verbinding met de rivier, wel alleen stroomafwaarts aan één zijde zodat er geen doorstroming via de rivier is.
Via een houten plankier over het water loopt men naar de vogelobservatiehut ‘De blauwe kijk’. Door alle seizoenen heen kan men vanuit die hut of gewoon in het terrein zelf zeer interessante vogelwaarnemingen doen.
Sinds enkele jaren broeden in de Blauwe Kamer ook Lepelaars.
De iJsvogel, visarend (niet broedend maar alleen op doortrek), lepelaar (sinds enkele jaren hier broedend!), kleine en grote zilverreiger, aalscholver, aitte ooievaar, etc. zijn toch niet iets alledaags en bovendien zeer interessant in hun gedrag. Zelfs de Zwarte ooievaar is wel eens waargenomen!

Ruimte genoeg bij aankomst (ondanks de file onderweg) … wie gaat nou vlak na de spits op een drukke doorgaande weg het gras maaien. Nou ja, weet eigenlijk ook niet wanneer ze het dan moeten doen!!! 😂😂In ieder geval genoeg parkeerplaatsen.

Het pontje vaart al weer driftig heen en weer .. mocht je ooit ergens lekker willen lunchen doe dat vooral aan de overkant bij ’t Veerhuis Opheusden … ik kan het je aanbevelen. Of loop de NS – wandeling dan kom je er vanzelf langs.

Ik ga vlak voor het veer rechts het hek door. In de verte tegen de Grebbeberg aan zie ik de Konikspaarden en de Galloway’s grazen … pech voor mij want die zal ik dus niet tegenkomen. Dan maar inzoomen.

Gelukkig blijft er genoeg moois over. Over de houten vlonder loop ik naar de vogelkijkhut waar ik weer wat mooie foto’s kan maken …

En maar weer terug … rondom is rustgebied voor dieren. Bij de paarden en de koeien kan ik absoluut niet komen. Ik loop langs wat vervallen gebouwen .. of ze bij de iets verder gelegen steenoven horen weet ik niet. Wel zie ik dat de parkeerplaats inmiddels behoorlijk gevuld is.

Langs de steenoven … bij één gang mag ik naar binnen.

En dan vervolgt het pad zich naar de grote plas maar helaas … ook daar staat een bordje dat ik niet verder mag … kan me dat van vorige wandelingen niet zo herinneren of misschien stond het riet er niet. Ik ben niet netjes en loop toch een stukje langs het riet. Mag niet … ik weet het … kan me iet beheersen!
En dan … ongelooflijk jammer … heeft mijn camera de rest van de foto’s niet opgeslagen. Of .. ben ik gewoon vergeten te fotograferen en alleen maar aan het filmen gegaan. Dom … dom!!!

Nu ben ik wel verplicht om mijn filmpje te plaatsen en er een vlog van te maken. De laatste tijd druk bezig met oefenen om betere vlogs te maken maar jullie moeten het toch maar even met dit doen. Het gaat namelijk ook verder daar waar mijn mijn foto’s stoppen … het vervolg van de wandeling. Heb mijn best gedaan wat langzamer te filmen … maar oefenen, oefenen. 😂😂 Waar ik meteen een rectificatie moet plaatsen … ik heb het -heel stom- over Veenendaal maar ik bedoel natuurlijk Rhenen.

En dan op de terugweg denk je “oh , ik wil nog even naar de kringloop voor wat kandelaars”. De kandelaars kom ik niet tegen … wel mijn dochter met man en dochter.
Een feestje! Mijn dag kan niet meer stuk.
Soms voel ik me eenzaam, alleen. Het verschil er tussen weet ik niet … maar op dagen zoals nu voel ik me overweldigd door blijdschap.