“De Neeltjes” op pad – 3

Vandaag een dagje Tilburg.
Het programma staat al vast … koffie, een museum en een lunch.
Ik pak de eerste trein na 9 uur, tijdens het wachten aan de koffie – we staan even stil boven de Waal wat altijd weer een prachtig plaatje oplevert – en rond half 11 ben ik in Tilburg waar Neeltje me al op wacht. Je zult maar zo enthousiast begroet worden – en het is ook elke keer weer een feestje om in levende lijve bij te kunnen kletsen. Eerst maar naar het StadsCafΓ© LocHal waar we weten dat de koffie heerlijk is en de entourage je een warm welkom geeft.

Dan op pad naar het “De Pont museum” – onderweg zie ik een paar kabouters waar ik meteen smoorverliefd op ben (helaas is de knalgele niet online te koop en kan ik ook niet achter de prijs komen) – en na een fikse wandeling komen we aan bij het museum …



een museum voor hedendaagse kunst, gevestigd in een oude wolspinnerij en vernoemd naar de Tilburgse jurist en ondernemer mr. Jan de Pont (1915-1987), die een deel van zijn nalatenschap had bestemd voor de stimulering van hedendaagse kunst.
Alle beeldende kunst daterend vanaf ongeveer 1980 valt onder hedendaagse kunst, ook wel contemporaine kunst (contemporary art) genoemd. Dynamisch, eclectisch en divers zijn woorden die hierop aansluiten. Hoewel niet meer vanuit een gedeeld gedachtegoed zaken aan de kaak gesteld worden – er is geen uniform gedragen ideologie of isme meer – maken hedendaagse kunstenaars zeker ook statements met hun werk

Een echte fan ben ik niet – ik zie altijd graag wat iets voorstelt – maar ben wel benieuwd wat iemand er toe beweegt een bepaald iets aan het doek toe te vertrouwen. Behalve schilderijen is het inmiddels uitgebreid met een nieuwe vleugel voor onder meer foto- en videopresentaties, een ruim opgezet museumcafΓ© en een prachtige tuin.
Gemaakte foto’s verwijderd ivm auteursrechten en veel kan ik er ook niet over vertellen.Ben je er in geΓ―nteresseerd dan zou ik zeggen … ga er eens naar toe! Soms doet het je wat, soms moet je lachen.

We onderbreken onze tour voor een lunch … en een selfie is onvermijdelijk


en dan is het nog 1 gang met de historische wolkamertjes waar in elk kamertje wel iets bijzonders te zien is.


Ik heb er weinig over kunnen vinden behalve een algemeen verhaal op wikipedia over deze industrie en dan staan we weer buiten.
Mijn treinabonnement verplicht me voor 4 uur ’s middags terug in de trein te zitten en onze dag is voorbij.
Maar wat een dag … we hebben al plannen voor “De Neeltjes” op pad – 4.

Wil je weten hoe “andere” Neeltje het heeft ervaren ? Klik dan hier.

35 gedachtes over ““De Neeltjes” op pad – 3

    • Welkom Sandra … leuk dat je meeleest.
      Ik ben er blij mee. Het is een leuke manier voor het leggen van nieuwe contacten … zeker als er vriendschappen uit voortkomen.

  1. Een geweldig weerzien van de twee Neeltjes. Dat is Puur genieten en naar die Loc Hal wil ik ook nog steeds. Ja moderne kunst… wat Jij allemaal laat zien daar kan ik iets mee, maar vaak is het “Waat zie ik nu.” Maar dat maakt het Genieten van de Neeltjes dag er niet minder om… Op naar β€œDe Neeltjes” op pad – 4

  2. Het plezier straalde van de selfie af.
    Met moderne kunst kun je zelf beslissen wat je erin ziet. Het is altijd leuk (en lachen) als je het deelt en hoort wat de ander erin ziet.
    Een ding is zeker, ik zag dat dit een leuke dag was πŸ˜‰πŸ‘

  3. Alvast een mooie locatie en op zijn minst heel bijzondere artistieke creaties. Kunst is en zal altijd relatief zijn gebonden aan smaak van individuen. Je kan je ten minste open stellen om de werken te bekijken en te zoeken naar wat je bij jou persoonlijk oproept…. dat is zowat de manier waarop ik naar musea ga.
    Bedankt voor dit leuk verslag en van je uitje met je naamgenote.

Geef een reactie