Vrijdagmiddag bekruipt me het gevoel dat ik er uit wil. Gewoon een paar dagen weg met het aankomende mooie weer. Helaas is er direct aan het strand geen locatie te vinden waar ik me lekker bij voel en wat ik betaalbaar vind … dan maar met de trein heen en weer.
Automatisch is het plan Zandvoort … in hoofdzaak ingegeven door het gemak dat de trein bijna op het strand stopt maar eigenlijk heb ik het daar wel gezien. Strand en strandpaviljoen … meer is het niet. Nou wil ik verder ook niet veel maar ik wil wel eens wat anders zien.
Ik ga naar Scheveningen! Ook daar loopt het OV bijna door tot aan het strand … tram nr 9. Ben er redelijk bekend … heb er jaren gewoond, gewerkt. Na mijn scheiding – begin jaren ’80 – leidde ik daar een vrijgezellenbestaan. Jazzconcerten op de pier, vroege ontbijtjes, klassieke-muziek-zaterdagochtenden in het Kurhaus. Tram nr 9 is voor mij pure nostalgie.
8 jaar geleden ben ik nog even op de boulevard tijdens een museum rondtocht en in mijn beleving is er dan 1 plankier voor het Kurhaus langs met wat gezellige tentjes … daar ga ik lunchen.
Ook mijn jongste jeugd breng ik er regelmatig door. Hele zomervakanties word ik uitgeleend aan mijn tante in Den Haag. Dagelijks achterop de fiets – benen in fietstas – naar het strand. In mijn geheugen (65 jaar geleden) hadden we alle dagen zon … maar in dat geheugen kunnen best wat gaten gevallen zijn. In mijn tienerjaren met een nicht naar de optredens van Shaffy Chantant. Ik ga terug om te kijken wat er over is van mijn herinneringen.
Bij het idee alleen al schieten de tranen in mijn ogen. Waarom laat ik toch zoveel liggen maar ik weet het antwoord wel. Ik heb moeite met het “in mijn eentje” ondernemen, bang voor wat fout kan gaan. En dat zegt dan iemand die vroeger geen enkel avontuur uit de weg ging en door heel Europa treinde, reed en vloog.
Maar goed … dit kan ik wel.
Slenteren over de boulevard en terug via het plankier over het strand. Een heerlijke vislunch bij Simonis, winkelen in het nieuwe gedeelte – dat misschien al weer oud is – en dan nog even over de pier.
Ik kijk er zo naar uit … memories.
Net na achten loop ik de deur uit en om kwart voor 11 stap ik aan het eindpunt de tram uit.
En dan is het schrikken. Er is zoveel omheen gebouwd dat ik geeneens meteen de zee zie. Om een heel lang verhaal kort te maken. Wat hebben ze met mijn Scheveningen gedaan.
Ik worstel me langs grote, hoge, bekladde schotten om mijn weg richting de zee te vinden. Het is druk met bolderkarren en andere karren om strandbenodigdheden en kinderen te vervoeren … ik besluit om toch eerst naar de winkeltjes te lopen. En daar word ik zo blij.
Ik ben al lang op zoek naar een wat wijde broek voor onder een heel mooi cognackleurig linnen topje en daar hangt ie! Wel heel erg wijd maar zo mooi.
Mijn rugzak is meteen te klein … dan ook maar op zoek naar een tas. Ook die vind ik … rugzak past er in en voor een klein beetje bescherming tegen zakkenrollers zitten er ook zakken met ritsjes in.
Tijd om het strand op te lopen. Het eerste wat me op valt is de doorzichtige achterkant van de winkels op de pier. Wat een rotgezicht … rommelige dozen, alles schots en scheef. Gauw onder de pier door en dan sta ik aan de kant waar ik wil zijn …
Ik geniet … de zee, de lucht, de golven. Ik ben veel meer een zeemens dan een bosmens maar ja … je kunt niet alles naar je hand zetten.
De zee in … de temperatuur is heerlijk. Ik heb nog even zitten dubben of ik badkleding mee zou nemen maar het vervelende is dan dat je je tas onbeheerd achterlaat … dus niet, maar wel jammer.
En dan draai ik me om. In plaats van een simpel rijtje paviljoens zie ik alleen maar eettentjes … rijen breed. Wat is dat nou???? Ik loop er voorzichtig naar toe. Al snel verdwijnt mijn animo om daar te gaan lunchen. Alles zit bovenop elkaar, gezellige vriendengroepen, echtparen … ik ben er klaar mee. Terug naar de boulevard.
Als ik boven op een brug sta zie ik dat er nog meer ruimte gemaakt wordt … waarschijnlijk voor nog meer tentjes!
Allemaal vrachtwagens die zand versjouwen en banen maken. Vreselijk. Kurhaus zie je amper.
Ik loop terug over de ongezellige boulevard. Lunchen doe ik niet meer, een visje voldoet. Je moet het hier niet van de entourage hebben maar van je gezelschap.
Scheveningen kan ik afstrepen … volgende keer Noordwijk.
Toch wel een echt heerlijk dagje en goed dat je je darmen even op pauzestand hebt gezet.
En nou ik nog, beetje laat… Ik heb genoten van je blog en de geweldige foto’s. Prachtig! Je herinneringen, je jeugd…Kan me voorstellen dat het lelijke je er overviel. Maar ga vooral door met in je eentje op stap! Echt niet iedereen is een stelletje, laat staan een gelukkig stelletje… buitenkant hè.
Die broek is echt fantastisch, daar ga je hopelijk jaren plezier van hebben. Liefs van Rineke
Dank je wel meis. Lief jouw berichtje.
Superleuk die broek. En ja, als je de hele ontwikkeling hebt gemist, schrik je je dood. Hopelijk blijven je mooie herinneringen gewoon je mooie herinneringen.
Ik koester ze nog meer.
Prachtig die broek, die heb je toch maar😊. Dus het was niet voor niets. Mooi die foto’s onder aan de pier.
Ja hé … ik vind die auto’s ook wel wat hebben.
Blij met die broekrok … nu nog een gelegenheid vinden om hem aan te trekken.😂😂
Wat een ongelooflijk gave ‘broek’. Dat woord dekt de lading niet. Prachtig kledingstuk. Ondanks alles wat er niet meer is en nooit meer terugkomt, heb je die (en die tas) toch maar mooi wél gevonden in Scheveningen… (Maar wat een rot gezicht inderdaad, al die tentjes, bah). Ben benieuwd naar Noordwijk, daar heb ik regelmatig rondgehangen vroeger…
Noordwijk verandert niet veel … tenminste niet voor een buitenstaande. Ik kom er elk jaar wel een keer en vorig jaar stond alles in de steigers – hoorde dat dat nu nog steeds zo is – maar Noordwijk heeft iets kneuterigs. Op een terrasje aan het strand voel ik me altijd welkom in mijn eentje – in plaats van weggekeken te worden.
Ja, die rok … ongelooflijk. Die hing op mij te wachten. .
Noordwijk heeft inderdaad iets kneuterigs ja. Ik ben er na het overlijden van mijn vorige partner een paar keer geweest. Alleen, dus, en heb dat (daar) nooit als vervelend ervaren. Typisch dat jij diezelfde ervaring hebt…
Meer dorps misschien.
ik had de planning om vandaag naar Scheveningen te gaan, maar ik heb het gisteren uitgesteld tot zaterdag.
ik laat met niet tegenhouden door jouw verhaal. Ik weet de de boulevard steeds meer wordt vol gebouwd. Zandvoort vind ik ook niks meer. Een paar jaar geleden was ik in Zandvoort en was snel weer weg. Lekker gewandeld door de duinen naar Haarlem.
Een heerlijk visje van Simonis ga ik zaterdag halen.
Ga er lekker genieten … je weet nu wat je te wachten staat en dan is de schrik meteen een stuk minder. Denk ook het bij mij door mijn onvergetelijke herinneringen kwam.
Heel veel plezier.
Wat jammer is dat je herinneringen niet meer stroken met de realiteit.Ik had dat pas in Rotterdam, ik kon me totaal niet oriënteren waar ik was.Maar herinneringen neemt niemand je af.Toch een leuke broek en tas gekocht!
Nu ik weet hoe het er uitziet, kan ik mijn herinneringen ook wel loslaten. Ga er gewoon weer eens heen maar dan met een andere insteek.
Ja, die broek is leuk en de tas is zeker handig voor een volgend strandbezoek.
ha die Neeltje
ik had net al bij RietePiets haar blog over Scheveningen gelezen pppfffttt
maar jouw ervaringen zijn tig keer erger, het ergste de verdwenen herinneringen , beentjes in de fietstassen las ik en moest lachen , zo herkenbaar
of Noordwijk beter is , geen idee , wandelen van Castricum naar Egmond aan zee , bus naar station Alkmaar , goed te doen of door het AWD en de laatste kilometers over het strand naar Zandvoort
maar dat zal jezelf wel weten
nu maar genieten van je nieuwe broek
IK ben gestopt met wandelen Karel (denk ik) … moet het nu hebben van standswandelingen, dagjes strand en andere uitjes.
Ja … het waren meer mijn herinneringen die een deuk opliepen. Er zullen genoeg mensen zijn die Scheveningen geweldig vinden.
ha die Neeltje , hier is het wandelen ook stukken minder als voorheen , zullen we dan toch wat ouder worden 🙂
wat je zegt dagjes weg naar stad of strand of zoals ik naar een dierentuin , en ik heb er ondertussen vrede mee , en dat was het moeilijkste
kan me niet voorstellen dat er iemand is die Scheveningen geweldig vinden hihihi
Leeftijd! Ook al negeer je het aan alle kanten .. opeens loop je er tegenaan. Je kan dan wel blijven denken dat je een jonge blom bent maar je lijf vertelt iets anders.😉😉
Ik begrijp ook niet hoe ze die bouwsels er bij de gemeente ooit door gekregen hebben. Maar goed … zag nog genoeg mensen die wel met plezier op die terrasjes zaten.
ik wou er ook nooit aan dat ik een dagje ouder werd , pas na ik genezen was (overleefd) van corona en de longen toch weer een tik gekregen hadden , zonk het in , en nu heb ik er vrede mee
ik denk heel veel smeergeld
klopt terrasje doen er goede zaken , ieder zijn of haar ding
Ik ben in 1975 in Rijswijk komen wonen en heb het dus heel erg zien veranderen. Het plein voor het Kurhaus was zo mooi.
En ik heb 10 jaar gewerkt in het kantoor onder de Vuurtoren, dat was wel heel leuk, altijd reuring op het strand, was ook deel waar veel windsurfers waren en ik had een kamer met zeezicht.
Nu woon ik op Tholen vlak bij de Oosterschelde en daar is het heerlijk rustig
Het beeld veranderde al compleet toen ze de appartementen bouwden op het Gevers Deynootplein en ze bleven maar doorgaan met bouwen.
Maar goed … jij zit nu rustig op Tholen. Lijkt me ook heerlijk.
Er komt vast nog wel een gelegenheid. Zeeland ligt voor veel mensen in een moeilijk bereikbare hoek.
Daar moet je altijd 2 dagen voor uittrekken en met de auto is het ook ruim 200 km en dan vooral dat laatste stuk is in je eentje slaapverwekkend.
Voor ons is het ideaal. Ik sta binnen het uur op het strand. Vroeger, toen je nog 130km/u mocht, binnen de drie kwartier.
Kijk … dan wordt het leuk.
Heel mooi!
Koester je mooie herinneringen maar. Maar wel een superleuke broekrok gekocht! Dat dan weer wel!
Doe ik zeker.
Ja mooi hé.
Jammer, zo jammer. Al jouw mooie herinneringen in één klap weg.
Ja … en dat was knap balen!
Dat begrijp ik best. Wij gingen vroeger ook graag eens een dagje naar Scheveningen, maar de wildgroei aan strandtenten is echt niet aan te zien. In de winter is het nog wel eens leuk want dan zijn de strandtenten weg.
Gelukkig valt het wat strandtenten betreft in Zeeland nog erg mee. Dat blijft toch wel onze happy place.
Misschien ook Domburg maar eens op mijn lijstje zetten. Jarenlang met mijn ouders ’s zomers op een camping gestaan.
9 augustus hebben we een bloggers meeting in Vlissingen, georganiseerd door https://matroosbeek.com/
Zin om aan te sluiten?
Had het graag gedaan maar 11 uur haal ik niet. Het is 3 uur reizen en pas vanaf 7 uur vertrekt er hier een bus naar het station en kom ik pas na 11 uur aan.
Ohhh … ik kan helemaal niet. Dan komt de vloerenlegger.
Dat is jammer.
Echt jammer.