Vorige week wordt door een HA i.o. n.a.v. wat duw-/trekwerk en mijn pijnklachten verondersteld dat mijn heup aan het slijten is. De gradatie weten we niet en die wil ik ook even niet weten. Eerst met Kerst naar Frankrijk … dit jaar even genoeg “gedoe” achter de rug om me druk te moeten maken over niet al te dringende lichamelijke ongemakken. De Kerstreis is nog niet vrij gegeven maar ik heb stille hoop dat dat snel gebeurd.
Maar ik kan er niet om heen … de pijn verergert.
Achteraf misschien ook niet zo verwonderlijk want elk momentje dát ik fit ben en me goed voel, ben ik aan het sjouwen met zware meubels en het uitruimen van voorraad- en servieskasten. En als de vloerenlegger geweest is, zet hij de kasten en de koel- en vrieskast weliswaar terug maar de rest is voor mij.
Afgelopen donderdag breng ik een bezoekje aan mijn eigen huisarts voor mijn jaarlijkse knie-corticosteroïden -prik en zij vraagt zelf naar de heup. Ik vertel maar meteen dat ik met Kerst weg wil maar dat ik wat onzeker ben in hoeverre dat kan met die heup. Zal het mij niet teveel beperken met lopen waardoor ik anderen tot last ben?
Heb het tenslotte in Praag meegemaakt hoeveel stagnatie de mensen met heup- en knieproblemen opleverden.
Ik kan meteen door voor een foto.

Gisteravond tijdens het voor de zoveelste keer kijken naar onze Olympische kanjers kijk ik terloops even op de zhs-app of de uitslag al binnen is. Hij is binnen maar ik word gewaarschuwd dat de huisarts hem nog niet gelezen heeft. Geen probleem … snap het zelf ook wel. En het is duidelijk … geen coxartrose!
Geen heupslijtage, ook de rechterheup zit er mooi bij … wel de notitie dat er degeneratieve veranderingen zijn in de laaglumbale wervelkolom. Daar liep ik al voor bij de neuroloog – destijds was het nog niet erg genoeg om te opereren – en ik vermoed dat de huisarts daar nog wel over zal bellen. Het belangrijkste is dat ik gewoon mijn Kerstvakantie kan bespreken.
Voor die wervelkolom heb ik al jaren – op maat gemaakte – oefeningen van Papendal. Het laatste jaar heb ik er geeneens meer naar gekeken, laat staan er wat mee gedaan … maar gisteren vind ik tijdens het opruimen een paar blaadjes terug. Een voorteken???
Daar dan meteen maar mee beginnen en maandag de fysiotherapeut bellen voor hulp om met die degeneratie op de juiste manier om te gaan.

Sifan Hassan quote: “Als je dromen je niet bang maken, zijn ze niet groot genoeg“.

Bron: Nu.nl/sportredactie

Prima … ik ga weer dromen van dingen die onhaalbaar lijken. Meer wandelen, meer op pad, meer dingen doen. Heb me de laatste maanden te sterk laten beïnvloeden door de gevolgen van lekkage … motivatie verdween, zin om leuke dingen te doen verzandde in “veel niets doen”.
Dat is voorbij … zit weer vol energie.

Ik begin de dag met dag met mijn specifieke oefeningen, Joost – inmiddels terug in Nederland – komt even kijken naar de nieuwe vloer, helpt me met een paar andere kleine dingen en hangt meteen de lamp op.
Nu is de kamer echt helemaal klaar.
Morgen komt de glasspecialist voor butsen en andere beschadigingen aan de buitenkant van het grote triple-keukenraam maar dat is mijn pakkie-an niet!!!

Tussendoor genieten we van de marathon van Sifan Hassan … wat een vrouw!

De rest van de dag ga ik luieren in de tuin met een boek.
Fijne dag.