Geen video want als ik met iemand loop vind ik dat erg lastig … wel een paar mooie foto’s. Ik loop met José een amateurfotograaf (in mijn ogen een pro … alleen haar uitrusting al), lid van een fotoclub. Ideaal voor mij om eens een paar technische vragen te stellen. De vragen zal ik jullie besparen maar sinds vandaag weet ik hoe ik mijn ISO moet instellen, wanneer ik het moet verhogen of verlagen en krijg ik nog wat trucjes. De foto’s mislukken regelmatig omdat ik vergeet dat ik op stand “P” soms iets anders moet instellen maar wat juist ingesteld is, levert ( in mijn ogen) prachtige foto’s op. Zeker nog voor verbetering vatbaar maar ohhh .. wat ben ik blij.

Vlinderdasroute Ede … maar dan andersom. Dat is de bedoeling. Maar ik loop vooral met José om bij te kletsen. En ja … dat kletsen hé. Ik heb Komoot de route laten omdraaien maar da’s ook niet zo’n succes.
Normaal begin ik met de hei … dit keer is het de bedoeling dat we door de landbouwgronden van de Groot Ginkelse weg langs de Heidebloemplas lopen en dan via de Plas van Gent en de Kreelse Plas via de hei teruglopen. De heidebloemplas halen we nog en dan gaan we de verkeerde kant op. Onderweg is het genieten van een fruitontbijtje … bosbessen en bramen.

De Heidebloemplas (bekend om zijn droogte) staat via een sloot in verbinding met de Kreelse Plas. Daar komt vanuit de bodem water omhoog, kwelwater heet dat. Aangevuld met regen en sneeuw in de winter, zal de Kreelse Plas op een gegeven moment overstromen. Dan loopt het water via de sloot en diverse poeltjes naar de Heidebloemplas.”

Nou .. droog is ie niet .. hij staat vol water en is prachtig.

In plaats van terug te lopen om via het Kreelse pad ergens op de hei terecht te komen gaan we te ver naar rechts … komen we nooit meer op de Kreelse weg … lopen we wel langs de vogelkijkhut en lopen we via het bos en Hindekamp en de Ginkel weer terug.

Sinds eeuwen ligt er op de Ginkel, grofweg noordelijk van de Herberg Zuid Ginkel, een landbouwenclave met akkers en weilanden. Deze landgoederen/boerennederzettingen kennen we onder de namen ‘Kreel’, ‘Hindekamp’ en ‘Groot-Ginkel’. Dat in dit, overigens droge, gebied van zandgronden akkerbouw mogelijk is en was, komt doordat twee smeltwater-dalen uit de ijstijden hier samenkomen. Hierdoor werd in de loop der eeuwen een waterondoorlatende leemlaag gevormd. Over deze schuin aflopende laag stroomt ondiep grondwater vanaf De Driesprong toe. Daardoor kent het gebied meerdere watergangen, poelen en plassen. Dit gebied is circa 150 ha groot en is bijna geheel eigendom van de gemeente Ede … het verbindt Ede, via Mossel, met Otterlo. Vanaf 1770 rukten zandverstuivingen ook hier sterk op: in 1840 was het ‘Kreelse Zand’ 130 ha groot. Later nam begroeiing in de vorm van heide en bossen weer toe.

Als we bijna bij de auto zijn wil ik nog wel even naar het Belgenmonument. Ik heb de wandeling voorbereid om mijn Vlaamse lezers een stukje geschiedenis te geven en al een conceptverhaal klaar over de gedenksteen … mijn benen voelen nog goed dus dat ommetje moet kunnen.
Dus niet … na 7 km begint het lijf wat tegen te stribbelen maar dan lopen we net op de Ginkelse hei. Terug- of doorlopen maakt qua afstand niet uit.

We gaan het hek door naar de hei (militair oefenterrein Ederheide) en komen uit bij Bob’s boulevard. Een herinneringsbord voor de buschauffeur die iedere keer vanuit België naar Ede reed met familieleden van mensen die ooit in het vluchtoord hadden gewoond

Een “toevluchtsoord voor nette mensen“.
Het Belgenmonument op de Edese Heide is een gedenksteen ter nagedachtenis aan het voormalige Belgische vluchtelingenkamp Vluchtoord Ede dat hier van 1915 tot 1918 was gevestigd. Ten tijde van de Eerste Wereldoorlog vluchtten meer dan een miljoen Belgen de grens over naar het neutrale Nederland. Ruim 5300 hiervan werden opgevangen in Ede. Het kamp, bestaande uit barakken, was een volledig dorp compleet met een school, hospitaal, winkel, werkplaatsen en een kerk. Er was ook een eigen elektriciteitscentrale voor verlichting en aandrijving van machines in de werkplaatsen. Er was zelfs een eigen ordedienst.
Vluchtoord Ede bestond uit vier kwartieren. In een kwartier bevonden zich de voorzieningen, de andere drie kwartieren waren woonlocaties met de namen Leyedorp, Maasdorp en Scheldedorp. De kwartieren werden gescheiden door twee hoofdstraten. Na de oorlog, in 1918, werd het kamp afgebroken. Veel van het materiaal werd door de Belgen meegenomen voor de wederopbouw van hun land. Het monument bevindt zich op een stuk heide tussen de Provinciale weg 224 en de Hessenweg. Het is ongeveer de plaats waar de twee hoofdstraten van het kamp elkaar kruisten.

Uiteindelijk wordt het 8.59 km … veel teveel … maar ik kan het! De rest van de week hou ik me aan de 7 kilometer.
Nog 2x 7 kilometer … het opbouwen gaat goed.