Vandaag twee sprengenbeken die door het Renkums beekdal lopen … de Molenbeek en de Paradijsbeek. Ruim 100.000 jaar geleden tijdens de voorlaatste ijstijd ontstaat dit natuurgebied door het smeltwater dat zijn weg vindt naar De Rijn. Een oud bewoond gebied getuige het grote aantal archeologische vondsten.
Men gebruikt het water van deze sprengenbeken voor landbouw en in latere tijden als kracht voor de watermolens die graan en raapzaadolie verwerken. Nog later ontstaat hier de papierindustrie.
Duizenden vrijwilligers doen vorig jaar mee met het archeologische onderzoeksproject ‘Erfgoed Gezocht’. Samen zoeken zij op honderdduizenden hoogtebeelden naar grafheuvels, houtskoolmeilers en raatakkers. Zo ontdekken ze honderden voorheen onbekende prehistorische grafheuvels en meer dan 10 km2 aan akkercomplexen uit de IJzertijd.

Ik loop langs de Molenbeek en voor de broodnodige variatie ga ik nu eens niet het hele beekdal door maar neem ik vanaf de Bennekomse weg het pad de hoogte in om via de stuwwal aan het eind uit te komen op de Bosweg.
Bovenop blijkt dat ik toch iets te enthousiast ben geweest, klap door mijn enkel en val al struikelend op het bemoste pad. De pijn valt wel mee maar ben zo kwaad op mijn benen dat ik op dat moment alleen nog maar terug naar huis wil en het hele wandelen er aan wil geven.
Dan … terwijl ik mijn rugzak oppak, zie ik mijn wandelstokken. Misschien is het nu het moment om die toch maar eens te gaan gebruiken.
Het werkt … uiteindelijk loop ik de rest van de wandeling zonder nog een keer te struikelen alleen is het lastig fotograferen en filmen. Daar moet ik nu maar een oplossing voor zoeken.

Het grootste gedeelte van deze wandeling bevindt zich op landgoed Quadenoord. Waar die naam vandaan komt is onduidelijk. Komt het van Kwadenoord? Een dodenmoeras waar misdadigers in werden gegooid óf is de naam afkomstig van een oude volksstam die vijandig stond tegenover de Romeinen. Want dat hier Romeinen gewoond hebben, blijkt uit een gevonden pot met Romeinse penningen met de afbeelding van Keizer Hadrianus (2e eeuw).
Ik laat de Afrikaanse beeldentuin en de gerestaureerde watermolen links liggen, steek de weg over en kom uit op het Natuurkampeerterrein waar in 1926 de eerste kampeerders neerstrijken en nooit meer zijn weggegaan. Er is weinig luxe aanwezig … geen elektriciteit, wel oplaadpunten, warm water kost 50 cent en douchen kan je ook voor dat bedrag.
Ik weet niet of ik er gauw zou gaan staan … geen beveiliging. Iedereen kan vanaf diverse kanten het terrein oplopen. Mijn wandelpad loopt over de camping en ik weet dat aan de andere kant ook fiets- en wandelpaden lopen … voel me een beetje een gluurder. Maar mooi is het er zeker.

Aan de andere kant neem ik de lange bosweg tot aan de waterpomp en het bostoilet en kom ik weer uit bij de Molenbeek. En dan midden in het bos … de Boskeuken waar men in de weekenden (donderdag t/m zondag) een 7-gangen diner van lokale producten serveert … te boeken bij een Tipi arrangement. Alles is duidelijk te vinden op de website.
“Diner met overnachting voor 2 personen. Inclusief een borrelkist en een lekker ontbijt. Exclusief drank. Boekbaar van donderdag op vrijdag, vrijdag op zaterdag of zaterdag op zondag.

Iets verder steek ik de Molenbeek en de Paradijsbeek over en loop ik langs de Bosbeek …

en de Bosbeekweg terug richting het Arboretum Oostereng. Een kort rondje via het Bomenpad … de kilometers beginnen te tellen.

Helaas SD-kaartje van mijn camera vol, verder met telefoon … terug naar De Molenbeek en dan ben ik al weer snel bij de auto.

Ruim 9 kilometer … het is teveel. Terug naar 8 km want die serie van 3 heb ik nog niet gelopen.