Mariëndaal – een gebied in mijn directe omgeving – biedt een scala aan mogelijkheden om te wandelen. Kort of lang, vlak lopen of de hoogte in … je kunt hier voor alles terecht.
“het heuvelachtige Mariëndaal ligt aan de noordkant van Arnhem. Al wandelend zie je golvende bouwlanden en weilanden met vee, lanen, bossen, sprengen, beekjes en vijvers. Te midden daarvan liggen enkele boerderijen en oude huisjes“.
Tussen 1392 en 1580 staat er het klooster met de naam Mariënborn. De monniken van destijds hebben het huidige landschap vorm gegeven. Van het klooster zelf is niets meer over.
Toch kun je het vroegere leven in het klooster nog beleven maar daar lees je meer over aan het eind van mijn wandeling.

Ik start vanaf de Utrechtseweg … net Oosterbeek uit, richting Arnhem. Wil je daar parkeren dan zul je vroeg moeten zijn. Het OV kan ook … bussen (lijn 51) vanaf de stations Arnhem en Wageningen stoppen voor “de deur”. Ook lopen er een paar Trage Tochten vanaf station Arnhem door dit gebied. Keuze genoeg.

Onder het viaductje door van de spoorlijn Arnhem – Amsterdam (1845 geopend) – waar nog steeds de treinen overheen rijden – ga ik direct rechts af … het heuvelige gedeelte in.
“Dit Spoorwegviaduct is in 1845 over het landgoed op een spoordijk aangelegd en is een goed en gaaf bewaard vroeg voorbeeld van een gemetseld spoorwegviaduct. Vanaf dat jaar vormt het viaduct vanaf de Utrechtseweg via de oprijlaan een poort tot de historische buitenplaats ‘Mariëndaal’ dat daarmee tot een belangwekkend onderdeel van de buitenplaats is geworden.

En heuvelachtig is het. Een groep enthousiastelingen stimuleren mij om ook het zig-zagpad op en af te lopen – ben nu al blij met mijzelf – en na een mooi uitzicht op het landhuis Mariendaal door naar de Groene Bedstee. Heb voor deze wandeling in plaats van mijn inklapbare wandelstokken de NW(nordic walking)-poles meegenomen omdat ik weet dat ik- behalve het vele klimwerk – me ook staande zal moet houden op smalle paadjes langs beken en sprengen. (balance oefening😉). Grappig dat ik nu ineens op mijn stokken (positief ) wordt aangesproken en vragen krijg over Nordic Walking.

De Groene Bedstee … 300 m lang en aangelegd in 1860. In het midden van de Bedstee staat een linde met een bankje erbij. Die boom zou de liefde symboliseren.
Nee, die negentiende-eeuwse dames kwamen niet alleen maar met kuise bedoelingen naar deze discrete plek. 😉
Dit heet ook wel ‘berceau’. In Nederland zijn er nog een paar van bewaard gebleven.
“Een berceau of loofgang is een pad waarbij aan beide zijden heggen staan, die aan de bovenzijde met elkaar zijn verbonden, zodat een soort tunnel ontstaat. Ze stammen nog uit de tijd dat het voor gegoede dames mode was er zo blank mogelijk uit te zien. Dit ten onderscheid van mensen die, doordat ze veel in de buitenlucht werkten, een getaande huidskleur hadden. Een berceau maakte buiten uit de zon wandelen mogelijk.“

De berceau van binnen …

Buitenkant van berceau – ronde gedeelte rechts op foto – en kijk eens hoe hij oploopt…

Paddenstoelen op beuken binnenin berceau …

Nu kan ik mijn borst nat maken want het steilste stuk gaat komen. Langs boerderij Loobergen …
“gebouwd ca 1858 op een heuvelrug en bestaand uit een woning, meerdere stalgebouwen en een bakhuis. De boerderij wordt beheerd door de familie Hooijer en tegenwoordig verkopen ze o.a. ook het vlees van hun runderen onder de naam Landgoed Mariëndaal. Van de oude linde voor de boerderij wordt een bijzonder verhaal verteld. Hij staat symbool voor de liefde. Linden dragen bloemen die heerlijke blanke honing geven en het blad heeft een hartvorm. Geliefden gaven elkaar vaak het jawoord onder een lindeboom. Volgens de verhalen zou deze lindeboom voor veel Arnhemse jongelui deze functie hebben gehad.“
… en dan tot bovenaan naar de picknickbank De Stenen Tafel.
“Het blad is een grafsteen die afkomstig is van het oude Augustijnenklooster van Mariëndaal, behorende bij Congregatie van Windesheim. Het klooster werd gesticht in 1392. Deze grafzerk is een van drie grafzerken, die er nog zijn na de sloop van het klooster in 1586-1587.“
Het kost me best wat moeite om boven te komen.
Will zit op mijn schouder en blijft zijn mantra maar herhalen zoals hij me altijd toeriep tijdens onze bergwandelingen … kleine pasjes, stapje voor stapje, vier passen inademen, 6 uit.
Ik kom uiteindelijk boven – meteen maar een foto om te kijken hoe steil het is – maar heb nog een lang weg te gaan voordat ik weer op het niveau van vroeger ben!

Ik loop nu aan de kant van de Schelmseweg het Landgoed Mariendaal uit – langs een parkeerplaats die minder druk is dan die beneden aan de Utrechtseweg – om aan de overkant Landgoed Boschveld binnen te lopen.
De drie aaneengesloten landgoederen Mariëndaal, Boschveld en Lichtenbeek vormen samen landgoederencomplex Mariënborn Zuid.
Steeds maar rechtdoor totdat ik tegen de Amsterdamseweg aanloop waar je kunt oversteken naar Landgoed De Vijverberg dat weer aansluit op Landgoed Warnsborn.
Maar ik ga linksaf richting Landgoed Lichtenberg om via Landgoed Boschveld weer uit te komen bij de Schelmseweg. Een klein stukje parallel aan de weg om dan aan de overkant weer door Landgoed Mariëndaal – uitkijkend op het berceau en langs de ijskelder naar beneden te lopen.

Ik loop tegen iets nieuws aan … een digitale beleving van klooster Mariënborn. Wil je weten hoe het werkt? De app werkt ook als je op de foto klikt voor de vergroting en de qr-code scant.
Alleen … voor de ervaring moet je naar het bord terug. Daar kom ik ook pas achter als ik weer thuis ben … je zou dan zoiets als op de 3e foto te zien moeten krijgen. Ik kom er zeker voor terug.

Bijna 5 km hard werken en er liggen nog veel meer wandelingen waar ik zeker dat steile stuk over de “Middellaan” langs de boerderij elke keer in kan meenemen.