Als ik op pad wil maar ik weet niet hoeveel kilometer en waar naartoe … loop ik meestal een rondje rondom huis. Was het vorige keer aan de overkant van het Beekdal ploeteren door blubber en water en raakte ik daarbij een trackingstok kwijt … vandaag loop ik veel meer rechte en vlakke paden, hoop ik droge schoenen te houden, is een nieuwe wandelstok besteld, ben ik wel een ervaren nordic walker en is het een prima gelegenheid om op pad te gaan met mijn nordic walking poles.
“Verwar nordic walking stokken niet met wandel- of trekkingstokken. Nordic walking stokken zijn bedoeld om kracht op te bouwen – je loopt er anders mee – , ze zijn langer en hebben een ander handvat en de flexibiliteit van de poles is speciaal afgestemd op nordic walking. Meestal worden poles uit één stuk gebruikt. Deze zijn minder kwetsbaar dan inschuifbare of opvouwbare stokken.“

Voordelen van wandelstokken	Voordelen van Nordic Walking stokken
Extra grip op langere en steilere paden	Gebruik op vlak terrein
Meer zekerheid op oneffen terrein	Gemakkelijk losmaken en vastpakken van de stok
Verminderde inspanning	Ergonomisch gevormde handgrepen
Rechtere tred = betere ademhaling	Stevig lopen op rechte grond mogelijk maken
Ontlast de gewrichten en spieren	Bevordert conditie en spierontwikkeling

Als je eenmaal de pas er in hebt, ga je door stevig af te zetten razend snel. Ik heb er zin in en ga mijn best doen. Jarenlang wekelijks in groepsverband gelopen maar de klad komt er – vandaag precies 4 jaar geleden – in door mijn hallux valgus operatie.
Maar voor morgen ligt alles klaar.

Ik beloof mijzelf bij vorst op de ruit en dus ruiten krabben, loop ik van huis uit … hoeft dat niet, dan pak ik de auto. Het wordt de auto en had ik dat nou maar niet gedaan want op de parkeerplaats kom ik er achter dat mijn nordic walking stokken nog thuis op tafel liggen.
Waarom heb ik ze ook uit de auto gehaald????
Alle hoop is er nu op gevestigd dat ik mijzelf met die ene stok – 1 trackingstok die nog aan mijn rugzak vastzit – uit penibele situaties red.

Stralend zonnetje, blauwe lucht en het begin levert al mooie plaatjes op met in de verte de natuurcamping van Landgoed Quadenoord.

Een drukte van belang en ik verleg mijn wandeling – er staan meer tenten, caravans en campers dan ik dacht – om de kampeerders wat privacy te geven (een veraf fotootje moet kunnen toch?) …

… en vervolg mijn weg langs grafheuvels en een boswc naar het Paradijs.
“Het ligt maar voor een klein stukje in het Renkums Beekdal maar loopt ver voorbij de Ginkelse Heide, tot bijna in Lunteren. Het gaat om de vlakte die overbleef na het smelten van de gletsjers in de ijstijd, achter de stuwwallen, een sandr. In dit natuurgebied stromen diep ingebedde sprengen overvloedig water naar de beekjes waardoor er een zeldzamer flora en fauna is ontstaan.“

Via een blubberig pad – de Molenbeek staat hier erg hoog en inmiddels heb ik toch maar mijn trackingstok erbij gepakt – langs het Tipikamp kom ik uit bij het altijd spekgladde bielzenbruggetje waarbij ik eerst de Molenbeek oversteek en een stukje verder nog een biels te gaan heb waar ook het bord met uitleg over de Paradijsspreng staat. Een glibberige onderneming maar het lukt. Het ergste heb ik nu wel gehad.

Aan de overkant komen we in een geaccidenteerd gebied. Heuveltjes doorkliefd met watertjes … soms een beek, soms een spreng. Hier loop ik graag.
Prachtige doorkijkjes, soms een zwam …

En dan is het ineens druk met vrouwen en paarden.  De paarden van manege Quadenoord worden overgebracht naar een ander weiland en zo mooi om te zien hoe enthousiast ze worden op hun nieuwe plek … de vrouwen trouwens ook. Ik denk dat die hun eigen paard hierheen gebracht hebben.
Wat tref ik het.

Via Beeldentuin Quadenoord steek ik het Beekdal over en loop ik terug naar de auto!

Óf … ga ik mijn stok die ik anderhalve maand geleden verloor nog zoeken in de bush en loop ik dan via de vlonder terug naar de parkeerplaats? Ik ga voor het laatste maar de stok vind ik niet. Maakt ook niet uit want een nieuwe is onderweg. Wat wel heel leuk is, is dat er op het kabouterpad 2 leuke bouwwerken zijn bijgekomen … een huis en een aanlegsteiger.

Een mooie wandeling van 8.45 km. Blij toe want samen met het Boswachterspad van afgelopen week maakt dit toch ruim 16 km. Komoot is de laatste tijd wat van slag … die hou ik er alleen nog in vanwege de spraaknavigatie, de live tracking, de mogelijkheid voor het maken van een videootje en het uitzetten van wandelingen.
Mijn fitbit gegevens vind ik betrouwbaarder.

Fitbit noemt het Hiken. Meteen maar even gekeken wat nu de juiste term voor wat is …

“Wandelen
– de focus ligt op het recreatieve karakter van de activiteit. Wandelen doe je meestal op goed onderhouden paden zonder obstakels. Getraind of ongetraind, jong of oud: wandelen is voor iedereen goed te doen.
Hiking
– is een eendaagse wandeling met beperkte afstand. Je hebt – behalve goede schoenen, sokken en kleding – weinig uitrusting nodig en het kan op elk onverhard terrein.
Trekking
– is een meerdaagse wandeling met grotere afstanden. Je hebt meer uitrusting nodig, waaronder een goede trekking-rugzak, een tent of hut en proviand. Het vindt plaats in ongerepte natuur, verder van de bewoonde wereld.“