Menslief … al weer een week voorbij. Denk ik dat het woensdag is, is het al zaterdag. Ik kom tijd te kort.
Vandaag het 3e ommetje deze week.
Gisteren vertelt mijn schema dat ik voor de 1.5 km mag gaan om mijn benen in beweging te houden. Rondom huis en tuin loop ik er 1.76 – kliko aan de weg, kliko ophalen, volgende kliko aan de weg, super, tuinwerkzaamheden – en vandaag mag ik er 2.5 gaan lopen … 2x 1.25 km. 
Koffie mee voor de pauze onderweg.
Om nu zomaar voor een wandeling van een paar kilometer benzine te verrijden – vorige week was hij ’s morgens nog 1.89 en hoorde ik ’s avonds bedragen van 2.24 – terwijl ik hier ook prima kan wandelen, is ook zo wat. Achteraf valt het wel mee en is hij net boven de 2 euro. Alle uiterwaarden staan hier nog blank (smeltwater Rijn) ondanks de droogte van de afgelopen dagen en vandaag hou ik het daarom maar even bij een alom bekend buurtommetje … het Beekdal.
Na afloop niet snel naar huis voor koffie … het is terrasjesweer!
Een dichte, ietwat gelige mist – zo eentje die mooi weer belooft – hangt boven het huis … wat me eraan doet denken de luchtkwaliteit te checken. Een 7 op een schaal van 10 en die zal in de loop van de dag nog verder toenemen. Maar … daar hebben we pufs en pilletjes voor.
De kabouters van het Kabouterpad kennen jullie nu wel en jullie zullen het vandaag moeten doen met wat wat er op mijn pad komt aan bomen, een houten vlonder, water, koffie en bomen.
Maar misschien verrast de natuur me nog met iets speciaals.
Koud is het niet, ik loop in een katoenen trui en vol enthousiasme start ik mijn wandeling in mijn oude wandeltempo om er na een paar 100 meter achter te komen dat dát misschien teveel van het goede is want er sputtert een spier tegen. Na 1.55 kilometer pak ik mijn rustpauze met koffie en dan weer verder.
Terug op de parkeerplaats is mijn boscafé-terras nog gesloten en misschien is dat maar beter ook want ik loop inmiddels met een dikke keel, een kriebelhoest en geirriteerde ogen, neus en oren.
Tijd om naar huis te gaan en daar met de deuren dicht in mijn boek te duiken.
Hopelijk is maandag de lucht weer beter wat ik wil vooruit … elke week 500 meter erbij!
Het werd ietsjes meer … ik ben een tevreden mens.
De foto’s die ik heb gemaakt zijn niet echt bijzonder maar ‘My Album’ weet er altijd nog wel weer iets van te maken.
Fijn weekend.
Ja het wordt wel een luxe om de auto te pakken. Maar weer een lekkere training
Toch weer een rondje gemaakt! Ik zeg top!
Niet overmoedig raken, want snelker gaan kan altijd nog. Nu eerst opbouwen. Ik heb wel gelezen over dat Saharazand in de lucht, maar het zou niet naar beneden komen. Mag ook niet… heb net mijn auto gewassen.
Je hebt helemaal gelijk … die laatste 500 meter waren zwaarder dan ik had verwacht dus mijn plan om morgen 3 km te gaan lopen is terug in de ijskast. Ik volg het schema maar weer … morgen 2 km en als dan dinsdag alles goed voelt mag ik op woensdag de 3 km proberen.
Ik zie het zand ook nog niet op de auto’s liggen maar aan de site van de luchtkwaliteit te zien hangt het er nog wel. Ik moet eigenlijk met mijn auto naar de wasstraat maar heb er zo’n hekel aan dat ik het steeds maar uitstel.
Hou vol!
Doe ik
Menslief, ik hou van je (boek Phil Bosmans zaliger)
ha die Neeltje
je laatste zinnetje ” ik ben een tevreden mens ” zegt al genoeg
tempo aanpassen en genieten dat doe je goed
in die mooie omgeving
en je album mag er ook weer zijn
fijn weekend groet
Dankjewel en dat is toch het belangrijkste? Blij en tevreden.
daar heb je helemaal gelijk in
ik was met fiets in de trein , en fietste terug , mistig en koud , en toch tevreden , al bleef de camera in de tas 🙂
Er valt Saharazand, zei onze weerman. Niet goed voor mensen met gevoelige longen. Maar je hebt je rondje weer gemaakt.
Hier werd er ook door de weerman voor gewaarschuwd en gezegd dat we onze auto’s pas ná dinsdag moeten laten wassen.
Dat is het voordeel met dit weer van vroeg op pad … nog een redelijke lucht.
Je bent er ondanks alles toch weer even lekker uit geweest! Jij ook een fijn weekeind, en lees ze. Welk boek lees je nu?
En dat is het belangrijkste. Ook fijn om te weten dat het de lucht was want eenmaal binnen heb ik nergens last van!
3 dikke pillen van Nora Roberts … een trilogie.
‘de “Verloren bruid”-trilogie van Nora Roberts, uitgebracht in november 2023. Het verhaal volgt grafisch ontwerper Sonya MacTavish, die onverwachts een historisch landhuis aan de kust van Maine erft van een oom die ze nooit heeft gekend. Sonya moet er drie jaar wonen, maar ontdekt al snel dat ze het huis deelt met een geest en een eeuwenoude familievloek moet oplossen.’
Dat klinkt meeslepend genoeg om een miezerige middag lekker mee door te komen (het miezert hier, dus) Geniet ervan!
Wat jammer voor jullie. Hier is het de zoveelste mooie dag op rij.
Heerlijk!