Een mijlpaal

“Natuurgebied Koningsheide is een verrassend rustig, circa 200 hectare groot heide- en bosgebied ten noorden van Arnhem (bij Schaarsbergen). Het ingeklemde gebied biedt afwisselende natuur met beuken, berken, een droogdal en in augustus een paars bloeiende heidevlakte. Het staat bekend als een goede plek om wild te spotten, zoals reeën, edelherten en zwijnen.“

Het wordt steeds moeilijker kleine rondjes te vinden door mooie gebieden. Inmiddels pak ik hapjes uit lange wandelingen waarvan ik dan hoop dat het mooie gedeelte vlakbij de parkeerplaats ligt. Soms loop je dan wel 2x hetzelfde stuk maar als je geniet maakt dát niet uit.
Vandaag lukt het ook.
Weliswaar hoor je de hele wandeling het gezoef van auto’s op de A50 maar zolang ik ze niet zie, is alles prima.

Vanaf een royale parkeerplaats – trouwens ook voor fietsers – begin ik aan mijn ommetje. Het is nat en ijzig koud maar er schijnt een aangenaam zonnetje. Ik heb een extra laagje onder mijn trui aangetrokken maar helaas ben ik vergeten een legging – heb er gewoon niet aan gedacht dat het zo koud zou zijn – onder mijn broek aan te trekken. De spieren laten dan ook meteen merken wat ze van de kou vinden.
Het hars op de boomstronken is bevroren en ik omdat ik dat zo nodig wil voelen heb ik meteen plakvingers en een plakcamera!😉😉


Wat is het toch fantastisch om hier te lopen … misschien niet zo voor wat afwisseling in de foto’s maar wel voor de lucht, de geur en het zicht.
Ik zie al wel dat er ook hier paden waar ik eerder liep afgesloten zijn maar het blijft een mooie route. Het 1e bankje laat ik voor wat het is … nog te vroeg maar van het 2e bankje na 1.28 km maak ik uitgebreid gebruik. Koffie … daar leef ik ’s morgens op.

Na een minuut of 5 weer verder over dit stukje Veluwe Zwerfpad. Op ca 1.5 km weer een bankje. Ik besluit er te stoppen voor mijn 2e kopje koffie. De spieren spelen op. Ik kan hem vanaf hier inkorten maar ik wil die 3 km halen. We gaan dus gewoon door. Wel is het goed te merken dat de spieren rondom de – door botox – lamgelegde piriformisspier al wat beter getraind zijn … ik had ze gewoon beter moeten inpakken.

En dan iets verder door de slenk (een erosiedal) – met een prachtig uitzicht over het hele natuurgebiedje – terug om uit te komen op het laatste lange rechte stuk.


Een mijlpaal … ruim 3 km gehaald!
Ik wil trouwens wel melden dat Samsung Health/wandelen ook prima de kilometers aangeeft. Komoot trekt weer rechte lijnen en stopt voortijdig … die is niet zo nauwkeurig. Een 2e tracker erbij is dus altijd handig.
Ik ben een zeer tevreden mens.
Zaterdag mag ik weer 3 km proberen en dan vooral niet die legging vergeten.

29 gedachtes over “Een mijlpaal”

    • Ik heb nu een Panasonic TZ99. Er zijn 2 zg wandelcamera’s (voor snel gebruik met stabilisatoren – in de handel. De canon die ik had en deze. Deze is moderner … heeft een touchscreen en een Leika lens. Ben er heel tevreden over. Duizenden mogelijkheden waar ik er 10 van gebruik denk ik. 😂😂

      Beantwoorden

      • Ik zag pas een gele vogel zitten, maar met de smartphone kreeg ik hem niet scherp genoeg. Daarom heb ik mijn Nikon coolpix weer voor de dag getoverd en opgeladen. Maar misschien ga ik wel op zoek naar iets beters, en dan is die TZ99 een goed idee🤔

        Beantwoorden

  3. Goed gedaan! En prachtige foto’s gemaakt! Met dit weertype weet je gewoon niet wat je aan moet doen, maar het is zeker nog geen zomer. Ik zal eens kijken naar die Samsung Health, want ik ben de laatste tijd ook niet tevreden over Komoot.

    Beantwoorden

  9. ha die Neeltje
    van harte met de mijlpaal , zo zal het steeds een stapje verder gaan
    het is daar schitterend wandelen , ik liep dat Veluws zwerfpad , dus mijn voetstappen ligger ook 🙂
    en saai? wat is dat , geen idee , net als jij ook niet
    op naar zaterdag

    rustige middag groet

    Beantwoorden

  10. Mooi! Gefeliciteerd! Een prachtig stukje natuur daar. Overigens loop ik hier elke dag hetzelfde stukje met Semmi: van huis naar de kreek en weer terug. Mijn hoofd zegt dat dat saai is, maar het is elke dag anders. Ander weer, andere geuren, ander licht… en aan het eind wacht ons een piepklein stukje natuur ingesloten door boerenakkers. Daar ‘snuffelen’ we allebei dan ook even een kwartiertje rond (en voor Semmi zijn dat ook elke dag nieuwe geuren van ander wild wat daar langs komt), en dan gaan we weer terug. Dat elke keer hetzelfde stuk ‘saai’ is heb ik inmiddels uit mijn hoofd gezet, en mijn zintuigen zijn het daar mee eens 😉 En jij bevestigt dit ook: als je geniet, maakt het niet uit!

    Beantwoorden

Geef een reactie