Je kent het wel … je moet ‘even snel’ naar het dorp voor een paar boodschappen, loopt de supermarkt binnen met de zelfverzekerdheid van iemand die zijn leven op de rit heeft, grijpt naar je mobiel voor de zelfscanner-app en dan … niets. Terwijl ik nog een keer zoek, zie ik hem in gedachten al liggen … op de keukentafel, aan de lader.
Wat nu?
Zonder app ben je in de moderne supermarkt niet meer van deze tijd (ik spreek voor mijzelf hé) … dus maar op zoek mijn fysieke pinpas. De echte onrust slaat echter pas toe bij de auto. Stel je voor dat mijn trouwe vierwieler besluit om er weer eens mee op te houden? Sinds ik twee jaar geleden twee keer de ANWB heb moeten vragen om een reddingsactie, is mijn vertrouwen in de techniek van dit karretje niet meer bijzonder groot, al heeft hij me daarna nooit meer in de steek gelaten en zegt de garage dat het een puik autootje is.
Ik realiseer me dat ik nul telefoonnummers uit mijn hoofd ken. Strand ik ergens … dan heb ik een groot probleem.
Eenmaal thuis vind ik de oplossing. Een ieniemienie-adressenboekje … zo’n leuk hebbedingetje uit de tijd dat we nog met de hand schreven. Ik noteer de meest noodzakelijke nummers en leg het boekje bij mijn sleutels in de hoop er altijd aan te denken om het mee te nemen op wandelingen of sowieso als ik er op uit ga.
Misschien waren jullie al jaren zo snugger en loop ik hopeloos achter de feiten aan, maar voor mij voelt dit als dé technologische uitvinding van de eeuw. Doe er je voordeel mee, voor het geval jouw smartphone ook een keertje liever aan de lader ligt.
Wat een tof idee Neeltje
Laatst een sessie met manlief gedaan om telefoonnummers (in ieder geval zijn nummer) uit mijn hoofd te leren
Nu heb ik voor de zekerheid voor in mijn portemonnaie een geel plakkertje gemaakt met daarop een aantal belangrijke nummers)
Maar dit boekje is natuurlijk veel mooier en handiger
Geweldig zo’n sessie maar fijn dat je iets aan deze tip hebt.😉😉
Je hebt gelijk … erg handig.
Zeker.
In mijn vorige auto had ik altijd een boekje met telefoonnummers. Weet eigenlijk niet of die nu mee oververhuisd zijn. Toch maar eens controleren. In mijn tas heb ik een briefje met wat nummers.
Kan het natuurlijk ook in mijn auto leggen. Dank voor de tip.👍
Zo leren wij allemaal van elkaar😃
Hij ligt al in de auto.
Net een nieuw boekje gemaakt voir in de auto en in mijn handtas😅
Wat zijn we goed bezig.
Echt wel!
Mijn telefoon vergeet ik nooit. Die hoort bij het aankleden ’s morgens. Het ding hangt altijd over m’n schouder, dus ik leg eigenlijk geen meter af zonder die telefoon. Wat mij nog weleens af en toe overkomt: dat ik in de auto zit en me dan realiseer dat ik mijn autosleutels vergat. En eer ik in die auto zit is best een heel gedoe. Met de afstandsbediening achterdeuren open, lift omlaag, rolstoel erop en omhoog, inclusief hulphond, bus in, hond in de bench, lift inklappen, deuren sluiten, transfer naar de bestuurdersstoel, rolstoel zekeren en dan wil ik vertrekken… als ik m’n sleutels niet vergeten heb. Serieus, dan kan ik mezelf echt wel voor m’n hoofd slaan. Dan ben ik altijd heel blij als Jan nog thuis is, want dan kan ik ‘m bellen om te vragen of-ie die sleutels even brengt. Maar als die weer eens de hort op is, ben ik mooi de pisang. Kan ik dat hele circus in omgekeerde volgorde afdraaien, behalve dat ik die hond even alleen in de bus laat. Je bent zo weer 10 minuten verder. Da’s niks op een mensenleven, maar als je op weg bent naar een afspraak op tijd kan dat de boel nog lelijk in de war sturen.
Oh Henny wat een ellende. Ik hoop niet dat het je vaak overkomt.
Oh, hell no! Gelukkig niet. Maar het is me nu toch al een paar keer overkomen. Terwijl die ezel… nou ja, dat weet je. Maar ik dus gerust wel.
Maar wat ik me nu ineens realiseer is … “kan jij zelf ook in de auto rijden?” Ik dacht dat je altijd van Jan afhankelijk was.
Waarschijnlijk komt dat omdat ik de keren dat ik je zag – de snelweg in Frankrijk vergeet ik nooit meer – dat je naast Jan zat.
Haha, ja dat was goud, hè? Ja, ik kan inderdaad zelf rijden. Ik heb heel lang niet zelf gereden, vanwege de simpele reden dat je destijds met opiaten niet mocht rijden. Die wetgeving is later aangepast, maar inmiddels was ik zo vol behangen met braces dat ik daar niet zomaar meer mee achter het stuur mocht kruipen. Dus toen we een rolstoelbus kochten, heb ik na medische keuring en rijtest bij het CBR een aangepast rijbewijs gekregen en nu mag ik zelf weer rijden. Helaas is mijn rijbewijs steeds maar voor 3 jaar geldig, dus het kost me telkens goud geld, want elke 3 jaar word ik langs medisch Salland gejaagd voor menig medische keuring (ogen, EDS, dus braces, medicatie en OSAS). Maar goed, die onafhankelijkheid is me wel wat waard, dus dat doen we dan maar.
Wat fantastisch.
Dat geeft je zo’n onafhankelijk en die is goud waard😉😉 … wat fijn voor je.
Ook fijn om te weten.
En dan niet vergeten mee te nemen.
Nee … maar de kans dat dát lukt is groot. Het ligt op mijn autosleutels.
Heel herkenbaar! Ik ga maar eens een noodkaartje maken, nu. Ik ken nog steeds het Deense tel nr van manlief niet uit mijn hoofd… 🙄 Zonder telefoon (met daarin nummers en codes en meer van dat soort dingen) ben ik ook reddeloos verloren
Fijn dat ik je op een idee gebracht heb.😃
Heb een brief met mijn medicatie en telefoonnummers in mijn tas zitten.
Wat goed van je.
Je brengt me trouwens op een idee … ik zal mijn medicatie even voor in het boekje zetten.
Nooit over nagedacht. Ik ken wel de telefoonnummers van man en zoon, maar dat zal het zo’n beetje zijn.
Nou ja .. ik zou ze dan van de kinderen moet weten maar ook die ken ik niet uit mijn hoofd.😂😂
Hoeft ook niet meer hé. Vroeger kende ik alle telefoonnummers uit mijn hoofd. Nu nog twee.
Ik herken het voor de volle 100%. Zonder telefoon ben ik reddeloos verloren. Ik ken de pincode van mijn bankpas zelfs niet meer omdat ik al jaren met m’n telefoon betaal. Die pincode staat wel in mijn wachtwoordmanager, maar dat is een app op m’n telefoon 😱
Daar zat ik laatst ook al een keer mee .. gelukkig had ik dat wel op een andere manier bij me.
In huis ligt een middelmaat boekje met alle nummers en adressen ( en helaas ook een aantal sterfdatum achter een aantal)
In mijn mapje met kaartjes zit een briefje met noodnummers van partner en dochter.
Heb lang als telefoniste gewerkt en toen kende je tientallen nummers uit je hoofd, en de oude telefoonnummers van mezelf en familie ken ik nog steeds zo opdreunen. Maar verder ben ik blij dat ik mijn eigen nummer uit mijn hoofd weet, de rest blijft niet hangen
Ik heb ook inderdaad een wat groter model standaard bij mijn administratie liggen maar die is te groot om als regel bij me te hebben.
Er is nog 1 oud nummer dat ik uit mijn hoofd ken. Dat van mijn mijn vriendje (1963😂😂)op mijn 15e … later mijn man.
Blijkbaar vaak gebeld met de huis(draai)telefoon.
mogge Neeltje
ik herken het (gelukkig) nog niet
maar snap je heel goed , nu zie ik een ander probleempje
ieniemienie-boekje vraagt om ieniemienie-tekst
helaas vergat je mobiel en leesbril 😁
suc6
geniet de dag
Zó … jij bent wakker maar je hebt gelijk.
Die leesbril schaf ik in grote getale bij een goedkope winkel aan en die zitten dus standaard in (hand)tassen en rugzak.😂
handige tip 🤭👍🔝
Ja hé .. je bedoelt die brillen of dat boekje?
al heel lang 🙂
ja bij mij lagen er ook velen en in alle tassen
maar sinds een jaar een dure bril voor ver weg , leesbril niet meer nodig
Da’s nog handiger.
Bij het dragen van mijn lenzen heb ik die leesbril gewoon nodig.
ja mijn ogen zijn flink veranderd
zit ook staar in/op , maar “men” zegt te weinig voor OP gggrrrrr
Dat is jammer. Laat regelmatig controleren misschien is het op een gegeven moment genoeg voor een operatie.
ja ik zal weer eens de huisarts vragen voor een verwijzing naar de oogarts
allebei, maar ik zie steeds meer tips verschijnen 😁👍
Ja hé.😉