Heb je net het éne mankement in huis gefixt, meldt het volgende probleem zich alweer aan. Zo gaat het met je spullen -althans, zo ging het de afgelopen maanden bij mij – maar zo werkt het dus helaas ook met een ouder wordend lijf.
Heb ik eindelijk die benen lekker onder controle en wandel ik richting de negen kilometer, begint plotseling de middelste teen – nét naast mijn al eerder geopereerde hamerteen – op te spelen. Ik probeer haar te verwennen met gelkussentjes, wandelwol, verhoginkjes op de steunzolen – ik trek van alles uit de hoge hoed – maar mevrouw vindt het allemaal niet genoeg. Ze blijft net zo lang zeuren tot ze haar zin krijgt en naar de dokter mag.
Het oordeel van de huisarts?
“Het heeft bij u meestal met gewrichten te maken hè, en dat is allemaal te herleiden tot uw turnverleden.”
‘in de jaren ’50 en ’60 wordt er getraind op weinig verende vloeren en houten toestellen, wat zorgt voor enorme impact op enkels, knieën en polsen bij de landingen. Veel andere turnsters uit die generatie houden aan hun carrière versleten ruggen, artrose en permanente gewrichtsproblemen over.‘
Het is óf wéér een hamerteen, óf – iets wat de vorige keer nog heel stellig werd uitgesloten – een Mortons neuralgie. Nu weet ik dat een van mijn lezers aan dat laatste is geholpen, dus ik hoop dat zij me van wat meer info kan voorzien. Al zal het toch ook nog kunnen dat het weer knutselen wordt met een kootje en een gewrichtje.
Gelukkig staat de afspraak nu gepland voor half september.
Ergens ben ik daar best blij mee. September is toch al zo’n overgangstijd en als er dan toch iets moet gebeuren dan maar in de herfst. Dat geeft me mooi de ruimte om nu nog even lekker te blijven genieten van mijn wandelingen van 8 kilometer, voordat ik in de wintermaanden het aantal kilometers rustig weer verder kan gaan opschroeven.
Innige deelneming alweer … hier orthopedische schoenen in de maak.
Daar zal je veel plezier van hebben. Heb ze jaren gehad en het loopt comfortabel. Gelukkig kon ik na een voetoperatie weer normale schoenen dragen.
Ben pas opgemeten, kan nog een tijdje duren voor ik ze heb. Wel een mooie catalogus om uit te kiezen. Moet wel nog een groot deel zelf betalen, val in categorie 2, reuma telt voor categorie 1, maar dat heb ik niet. Volle pot is onbetaalbaar voor schoenen. En ik moet er 2 jaar mee doen.
Hopelijk ook dit weer snel onder controle.
Tuurlijk … ik raak gewend aan dit soort dingen. Moet alleen weer om hulp vragen tegen die tijd en dat is minder.
Vervelend. Gelukkig blijf je er optimistisch onder en kan je nu nog even doen wat je graag doet!
Ik zie altijd het positieve wel van iets en voorlopig loop ik nog lekker. Het is momenteel voor mij toch te warm voor afstanden van 12 en 14 kilometer.
Het houdt niet op. Wel breng je ons en passant heel wat medische kennis bij. Nooit weg ☺
Je weet maar nooit waar de info nog eens bruikbaar voor is.😉
Wat vervelend dat die teen opspeelt, net nu het wandelen zo goed gaat. Hopelijk brengt september snel duidelijkheid en een goede oplossing. Blijf intussen vooral genieten van je wandelingen én van je koud bad (ton) in de tuin — lijkt me héérlijk.
Ja, het is jammer. Maar ik heb al de winst van de kilometers van afgelopen maanden en daar geniet ik enorm van.
Dat koude bad is heerlijk … niet ijskoud hoor.😂😂
Ik neem iedere dag een koude buitendouche, zomer en winter, vandaar dat zo’n ton me ook wel aanspreekt.
Jemig … wat goed.
Bezwaar van de ton is dat je steeds het water moet verversen, zeker met die hitte. Vorige keer liet ik hem wat langer staan en toen was de bodem ineens glibberig. Ben nu aan het kijken naar chloorkorrels dan zou je het water maar 1x in de paar maand hoeven te verversen.
Dat lijkt me een goed idee.
Ai ai ai, het houdt niet op. Eens je op de sukkel bent … Maar er kan gelukkig wat aan gedaan worden begrijp ik.
Mijn mankementen zijn allemaal duidelijk leeftijdsgebonden en zolang het herstellen ervan geen vervelende operatie is zoals mijn hallux valgus, zie ik het als het nemen van een vervelende hobbel.
Het kost me helaas wel kostbare tijd.
Ik was de gelukkige die vorig kaar binnen een half jaar tijd aan een Morton’s neuroom ben geopereerd.. de eerste keer heb ik er ± 10 jaar mee gelopen (niet aan te raden), de eerste operatie viel zo mee dat ik de 2e vrijwel meteen heb gedaan. Na 2 weken mocht ik de voet al licht belasten en daarna ging de opbouw redelijk snel en binnen een half jaar op mijn oude peil.
Dat is natuurlijk voor iedereen anders. Maar ik ben in Mill geweest bij dr. Diks 👍🔝.
Sterkte ermee!
Dat wist ik natuurlijk en zat al te wachten op je reactie. 😉😉
Huisarts adviseert tóch weer Rijnstate omdat daar ook de vorige voetoperaties – hallux valgus én hamerteen – hebben plaats gevonden.
Als ik maar de helft van jouw oude peil haal ben ik al een heel gelukkig mens.
ha die Neeltje
ik ben blij te kunnen zeggen dat ik het niet herken pppfffttt
en je moet nog flink geduld hebben tot half september
maar ik lees dat je het wel gaat redden met knutselen pappen en nathouden
suc6
rustige middag groet
Je vergeet wandelen nog. 😂😂
Ik herken het gelukkig ook nog niet. Maar ik stel mij voor dat het heel vervelend is allemaal.
Ja. Eerst denk je … “ach, wat oefeningetjes en dan verdwijnt het wel” maar het blijft aanhouden. Maar een koffiepot die 77 jaar in gebruik is, krijgt ook mankementen.😉😉
Vergelijk jij jezelf nu met een koffiepot 😂? Schenk jij dan nog maar lekker door ook al is er een scherfje van je tuit 🫖
Haha .. ja, zoiets! Ik neem er nog eentje.😂
Gelukkig is dit soort dingen voor mij persoonlijk nog niet herkenbaar, maar in het algemeen is het dat wel. Een ongeluk komt nooit alleen, wet van Murphy enzo. Maar balen! Ik hoop dat je die teen tot september ‘koest’ kunt houden met verwennen…
Dat lukt wel .. . begin een expert te worden met hulpstukken of het me behelpen.😂😂
Maar zolang het zulke kleine onhebbelijkheden zijn die nog niet uitgroeien tot een grote ergernis mag ik niet klagen.
Er zijn ergere dingen op de wereld.
Dat is waar