Geluk en vrijheid … met elkaar verweven

Vriendin is er laatst. Ik vertel dat ik me tegenwoordig – zomaar vanuit het niets – in mijn eentje zo tevreden voel. Dat ik steeds meer zin heb om er op uit trekken, dat het mag, dat ik voel dat ik me vrij mag voelen. Ergens van binnen  is er iets gebeurd … wat weet ik niet, kan het niet benoemen maar het voelt goed. 
Ik kan nu ook gewoon mijn huis achterlaten, ook ’s nachts mijn huis alleen laten zonder me er rot over te voelen, zonder me leeg te voelen, ik kan op pad … vandaar dat ik ook al een 2e vakantie geboekt heb. Ik zat vast in mezelf. Beter kan ik het niet uitleggen.

Ze stuurt me wat later onderstaande tekst … ik ben duidelijk niet de enige die dit overkomt en vind het belangrijk  genoeg om te delen. En misschien duurt het bij de een ook wel wat langer dan bij de ander.

Bron: voorpositiviteit.nl

(met toestemming van “voorpositiviteit.nl” geplaatst)

Ik heb er 10 jaar over gedaan om nu voluit  te kunnen zeggen dat ik me gelukkig in mijn eentje voel.
Wat de afgelopen jaren misschien meespeelde, is dat ik – denk onbewust – soms met een schuldgevoel zat als ik me gelukkig en tevreden voelde. Alsof ik mijn overleden man tekort deed. Onzin natuurlijk want ik weet dat hij mij al het geluk wenste.

Het is dus blijkbaar iets waar je – met vallen en opstaan – naartoe groeit.
Niet prettig als je je vaak verdrietig voelt maar wat een vrijheid als je eenmaal blij en tevreden met jezelf bent. Ook al duurt het 10 jaar!!!!
En ik kan het nog steeds niet goed uitleggen wat je dan voelt – een enorm geluksgevoel en dankbaarheid – toch iets wat elk mens zelf zal moeten ervaren.

Fijne dag.

32 gedachtes over “Geluk en vrijheid … met elkaar verweven”

    • Dank meis. Ja, het gaat heel lekker.
      Die foto … Malta laatste dag. Daar – precies op dat moment – voelde ik voor het eerst die vrijheid, had het gevoel dat de hele wereld me toelachte en dat ik alles aankon. Nam me toen ook voor daarmee aan de slag te gaan. Duurde nog 3 jaar. 😂😂

  1. Hoe fijn is dat Neeltje! Verlies heeft tijd nodig. Dat schuldgevoel is naar mijn gevoel onterecht, wat je zelf ook zegt je echtgenoot zou blij zijn als hij dit zou weten .

  2. Mooi blog Ellen, maar wat veel belangrijker is: het gevoel dat je nu ervaart! Fijn dat het zo ineens landt, dat je je ‘heel’ en genoeg en fijn voelt als en mét jezelf, dat je daar niet per se een ander voor nodig hebt en dat je je daarover zeker niet schuldig hoeft te voelen naar wie dan ook. Mooi ❤️

  3. Dit is zo fijn voor je en ik snap wat je bedoelt. Bij mijn moeder ging het net zo. Na jaren van verdriet, depressie, nauwelijks buiten komen en angst om alleen te zijn begon zij ook weer te leven en van het leven te genieten.

  4. klinkt heel bekend, ook als je niet alleen bent kun je last hebben van dat ‘gevoel’.

    Ben wel blij dat jij dat ‘geluksstofje’ weer terug hebt in je systeem😉👍

  5. mogge Neeltje
    heel mooi te lezen dat je , je vrij voelt , hoe en waarom , maakt denk ik niet uit
    dat je , je vrij voelt om te gaan en staan wanneer jij het wilt is fijn

    geniet de dag

Geef een reactie